Jan Michalik


Jan Michalik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Michalik (ur. 14 kwietnia 1948 w Katowicach-Szopienicach) – polski zapaśnik, olimpijczyk z Meksyku 1968 i Monachium 1972.

Starszy brat Piotra Michalika.

Walczył w stylu klasycznym w kategorii muszej i koguciej. Zawodnik Siły Mysłowice w latach 1958-1965 i Stomilu Dębica w latach 1966-1976. Mistrz Polski w kategorii muszej w latach 1968-1971 oraz w kategorii koguciej w 1973.

W roku 1972 jako pierwszy Polak wywalczył tytuł mistrza Europy. W roku 1973 wywalczył tytuł wicemistrza świata oraz tytuł mistrza Europy.

Uczestnik mistrzostw świata w latach: 1971 - zajął 4. miejsce, 1974 - zajął 5. miejsce oraz mistrzostw Europy w latach: 1968 - 6. miejsce, 1970 - 4. miejsce, 1974 - 4. miejsce, 1975 - 5. miejsce.

Na igrzyskach olimpijskich w 1968 roku zajął 17. miejsce w kategorii muszej turnieju zapaśniczego. W roku 1972 na igrzyskach zajął 4. miejsce.

Został zwycięzcą jubileuszowego XI plebiscytu „Konkurs Asów” na najlepszego sportowca Rzeszowszczyzny 1970 roku, zorganizowanego przez pisma „Nowiny” i „Tempo” oraz WKKFiT (Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i turystyki)[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. 30 najlepszych. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 4 z 25 stycznia 1971. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Michalik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy