Jan Nepomucen Grocholski


Jan Nepomucen Grocholski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Nepomucen Grocholski herbu Syrokomla (ur. 1768 - zm. 17 września 1849 w Odessie) – starosta trembowelski, prezes sądów guberni podolskiej, członek konfederacji targowickiej w 1792 roku.

Był młodszym synem Franciszka Ksawerego Grocholskiego. W wyniku podziału majątku po ojcu w 1795 odziedziczył dobra ziemskie wraz z pałacem w Woronowicy. Dwukrotnie żonaty z Izabelą Rytarowską miał córkę Helenę oraz synów Adolfa i Ignacego z drugiego małżeństwa z Michaliną Zeydler dwóch synów Władysława i Ludgarda Bernarda. W 1808 po zmarłym bezpotomnie starszym bracie Antonim odziedziczył dobra wołyńskie wraz z dworem rodzinnym w Tereszkach. Zmarł w Odessie pochowany został w kościele w Woronowicy.[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. "O Tereszkach" opracowanie rodzinne str.59,66 (data śmierci)

Bibliografia | edytuj kod

  • Lwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrainy. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 141. Dział (opis) I 107. Akta konfederacji województwa wołyńskiego 1792 (targowickiej), k. 1297.
  • Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. IV, Warszawa 1907 s. 379.
Na podstawie artykułu: "Jan Nepomucen Grocholski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy