Jan Niemiec (biskup)


Jan Niemiec (biskup) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Niemiec (ur. 14 marca 1958 w Rzeszowie, zm. 27 października 2020 w Łańcucie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor historii, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Gródku Podolskim w latach 2001–2007, biskup pomocniczy kamieniecki w latach 2006–2020.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 14 marca 1958 w Rzeszowie. Dorastał w Kozłówku koło Strzyżowa[1]. W latach 1977–1981[1] studiował pedagogikę (nauczanie początkowe)[2] w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, uzyskując magisterium[3]. W 1980 był jednym z założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów na tej uczelni[1]. Od 1980 kolportował prasę i wydawnictwa podziemne[2]. W maju 1981, po zamachu na papieża Jana Pawła II, organizował w Rzeszowie biały marsz przeciwko przemocy. W latach 1981–1982 pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Kozłówku. W miejscu pracy założył komisję zakładową NSZZ „Solidarność” i jej przewodniczył[4]. Po wprowadzeniu stanu wojennego napisał dwa listy protestacyjne[2]. Jego mieszkanie było dwukrotnie przeszukiwane w celu znalezienia egzemplarzy tych listów. W 1982 za rozwieszanie plakatów solidarnościowych został zatrzymany na 48 godzin[4]. Był rozpracowywany przez organy bezpieczeństwa państwa (KE krypt. Klon)[2].

W 1982[3], przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu, rozpoczął studia od drugiego roku[2]. Święcenia diakonatu otrzymał 20 grudnia 1986. Na prezbitera został wyświęcony 24 czerwca 1987 przez biskupa diecezjalnego przemyskiego Ignacego Tokarczuka[5]. W 1991 ukończył studia w zakresie historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[6]. W 1998 w Instytucie Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk na podstawie dysertacji Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Chyrowie 1886–1939 uzyskał doktorat z historii[7].

W latach 1987–1989 pracował jako wikariusz w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli, której proboszczem był Edward Frankowski[4]. Prowadził duszpasterstwa nauczycieli, ludzi pracy i neokatechumenatu, a także był opiekunem Studium Społecznego (później filii KUL)[2]. W sierpniu 1988, podczas strajku w Hucie Stalowa Wola, odprawiał msze święte dla protestujących robotników[4]. W latach 1991–1992 pełnił funkcję administratora parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Morawsku[2].

W 1992 wyjechał na Ukrainę, do diecezji kamienieckiej. Do 2003 pracował jako duszpasterz w parafii w Żyszczyńcach, którą zorganizował. Ponadto był prefektem i wykładowcą, a w latach 2001–2007 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Gródku Podolskim. Zorganizował i był dyrektorem biblioteki seminaryjnej. W latach 1999–2001 prowadził wykłady w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Lwowskiej. Utworzył rocznik naukowy „Studia Catholica Podoliae”, którego redaktorem naczelnym był w latach 2001–2006[2].

21 października 2006 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji kamienieckiej ze stolicą tytularną Decoriana[3]. Święcenia biskupie otrzymał 8 grudnia 2006 w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim[5]. Konsekrował go kardynał Marian Jaworski, arcybiskup metropolita lwowski[5], któremu asystowali arcybiskup Ivan Jurkovič, nuncjusz apostolski na Ukrainie, i Leon Dubrawski, biskup diecezjalny kamieniecki[8]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Ecce Agnus Dei” (Oto Baranek Boży)[6].

W 2008 został przewodniczącym Komisji ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Rzymskokatolickiego Ukrainy[2]. W 2013 asystował w sakrze biskupa pomocniczego kamienieckiego Radosława Zmitrowicza[5].

W 2011 przekazał swój rodzinny dom w Kozłówku Fundacji Troska na Rzecz Wszechstronnego Rozwoju Dzieci i Młodzieży[9].

Zmarł 27 października 2020 w szpitalu w Łańcucie, gdzie był hospitalizowany w związku z zakażeniem koronawirusem SARS-CoV-2 i ciężkim przebiegiem choroby[10]. Ma zostać pochowany w katedrze w Kamieńcu Podolskim[11].

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia | edytuj kod

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 9 stycznia 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[12]. Natomiast prezydent RP Andrzej Duda 17 września 2018 odznaczył go Krzyżem Wolności i Solidarności[13], w 2019 Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości[14], a w 2020 pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[15].

W 2006 nadano mu tytuł honorowego obywatela gminy i miasta Strzyżowa[16].

Otrzymał ponadto medal Zasłużony dla „Solidarności” (2008)[2] i nagrodę „Świadek Historii”, przyznaną przez oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie (2015)[17].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Zmarł śp. bp Jan Niemiec. ekai.pl, 2020-10-28. [dostęp 2020-11-03].
  2. a b c d e f g h i j Jan Niemiec w Encyklopedii Solidarności. encysol.pl. [dostęp 2020-11-03].
  3. a b c Nomina dell’Ausiliare di Kamyanets-Podilskyi dei Latini (Ucraina) (wł.). vatican.va, 2006-10-21. [dostęp 2020-08-28].
  4. a b c d Wizyta delegacji Instytutu Pamięci Narodowej w Chmielnickim i Kamieńcu Podolskim (Ukraina) – 22–23 listopada 2018. ipn.gov.pl. [dostęp 2020-11-03].
  5. a b c d Jan Niemiec (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2020-11-03].
  6. a b Polak biskupem pomocniczym na Ukrainie. ekai.pl, 2006-10-22. [dostęp 2020-11-03].
  7. Jan Niemiec, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-11-03] .
  8. J. Gławacka: Ukraina: święcenia biskupie Polaka. radiovaticana.org, 2006-12-08. [dostęp 2016-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-10)].
  9. O Fundacji. fundacjatroska.pl. [dostęp 2020-11-09].
  10. Zmarł biskup Jan Niemiec. credo.pro, 2020-10-27. [dostęp 2020-11-04].
  11. Pożegnanie bp. Jana Niemca w Dobrzechowie. deon.pl, 2020-11-04. [dostęp 2020-11-04].
  12. M.P. z 2009 r. nr 30, poz. 427 – pkt 49. [dostęp 2019-11-17].
  13. M.P. z 2018 r. poz. 1132 – pkt 12. [dostęp 2019-11-17].
  14. Odznaczenia z okazji Narodowego Dnia Pamięci Duchownych Niezłomnych. prezydent.pl, 2019-10-29. [dostęp 2019-11-17].
  15. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski dla śp. biskupa Jana Niemca. prezydent.pl, 2020-11-04. [dostęp 2020-11-04].
  16. Uchwała Nr III/19/06 Rady Miejskiej w Strzyżowie. bip.strzyzow.pl, 2006-12-28. [dostęp 2020-11-03].
  17. A. Plęs: Historycy nagrodzeni przez rzeszowski Instytut Pamięci Narodowej. nowiny24.pl, 2015-11-25. [dostęp 2015-11-25].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Jan Niemiec w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2013-06-07]
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Niemiec (biskup)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy