Jan Sajdak


Jan Sajdak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Sajdak (ur. 26 lutego 1882 w Burzynie k. Tarnowa, jako syn Franciszka i Ludwiki z d. Nowak, zm. 22 kwietnia 1967 w Poznaniu) – filolog klasyczny, bizantynolog, Privaatdocent Uniwersytetu Jagiellońskiego (1912–1916), a następnie profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1917–1919) i Uniwersytetu Poznańskiego (1919–1933 i od 1946), w którym założył Katedrę Filologii Klasycznej i którego był rektorem w latach 1931–1932.

Spis treści

Biogram | edytuj kod

Jan Sajdak był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności; w latach 1918–1920 redagował "Eos" (periodyk poświęcony filologii klasycznej, założony w 1894 r. we Lwowie przez prof. Ludwika Ćwiklińskiego); redaktor wielotomowego wydania dzieła „Pisma ojców Kościoła pod redakcją prof. dr Jana Sajdaka” i licznych prac naukowych z dziedziny patrystyki (zwłaszcza dot. Grzegorza z Nazjanzu i Tertuliana); twórca (wspólnie z prof. Witoldem Klingerem) tzw. poznańskiej szkoły filologicznej; liczne prace z zakresu bizantynistyki (m.in. zarys Literatura bizantyńska). W dniu 5 lutego 1909 r. Na Uniwersytecie Jagiellońskim otrzymał doktorat na podstawie pracy: "Quaestiones Naziazenicae. Pars prima. Quae ratio inter Gregorium Nazianzenum et Maximum Cynicum intercedat.". Wraz z prof. Leonem Sternbachem zbierał materiały do wydania scholiastów i komentatorów pism Grzegorza z Nazjanzu w bibliotekach Wenecji, Rzymu, Monte Cassino, Neapolu i Mediolanu. Za poradą prefekta Biblioteki Ambrozjańskiej i Watykańskiej Ambrogio Damiano Achille Ratti (późniejszego Papieża Piusa XI) udał się wiosną 1912 r. do Opactwa Monte Cassino. Tam powstała jego rozprawa habilitacyjna: "De codicibus graecis in Monte Cassino" (wyd. Kraków 1913). Dokonał pierwszego na świecie kompleksowego przekładu poezji bizantyńskiej na język nowożytny (niemiecki). Na zlecenie Komitetu Wydawniczego Pism Greckich Ojców Kościoła z IV wieku - utworzonego przez Polską Akademię Umiejętności - prowadził prace w bibliotekach w Wiedniu, Bazylei, Paryżu, Londynie, Oksfordzie, Monachium i w Berlinie.

Śmierć | edytuj kod

Zmarł 22 kwietnia 1967 r. w Poznaniu, gdzie został pochowany na Cmentarzu Junikowskim[1].

Uczniowie | edytuj kod

Do grona jego uczniów należą: Jan Stahr, Wiktor Steffen, Leon Witkowski.

Wybrana bibliografia | edytuj kod

  • Biblioteki rękopisów greckich na Wschodzie, Kraków 1914.
  • De Gregorio Nazianzeno poetarum christianorum fonte, scripsit Ioannes Sajdak, Cracoviae: sumptibus Akademiae Litterarum apud G. Gebethner et Socios – Varsoviae: Gebethner et Wolff 1917.
  • Minucjusz Feliks, Octavius, z łac. tł., dał wstęp i objaśnienia Jan Sajdak, Poznań 1925, (wyd.2 Poznań 2001).
  • Ioannis Kyriotis Geometrae Hymni in SS. Deiparam, recensuit prolegomenis instruxit Ioannes Sajdak, Posnaniae 1931. Analecta Byzantina, t.1.
  • Jakub Diassiorinos jako fałszerz, „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 7, z. 2, Poznań 1933, s. 30–32.
  • Jakuba Diassorinosa Metafrazy kontyków, „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 7, z.3, Poznań 1934, s. 64–67.
  • Jana Geometresa Metafrazy „Contica” Pisma św., „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 3, z. 3, Poznań 1930, s. 14–15.
  • Joannis Geometrae Humni in S. Marian Virginem, „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 2, z. 3, Poznań 1929, s. 48–49.
  • Ioannes Geometres quaterus feratur autor parapharasis conticorum secundum codicem Paris Gr. 2743 traditae, „Eos” 34 (1932/33), s. 291–309.
  • Joannis Geometrae carmen, „Eos” 24 (1919–1920), s.43–44.
  • Kwestia „Suidasa”, „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 7, z. 2, Poznań 1933, s. 33–35.
  • Liber Suda, „Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Prace Komisji Filologicznej” 7 (1934), z. 1, s. 249–272; także osobo: Liber Suda, Poznań 1934. Prace Komisji Filologicznej, t. 7, z. 4.
  • Spicilegium geometrae, „Eos” 18 (1929), s. 191–198.
  • Spicilegium geometrae, „Eos” 33 (1930–1931), s. 521–534.
  • Bizantynistyka. Źródła i zarys studjów, „Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk” t. 7, z. 2, Poznań 1933, s. 32–33; także osobno: Bizantynistyka, źródła i zarys studiów, „Prace Komisji Filologicznej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, (1933), s. 329–347.
  • św. Grzegorz z Nazjanzu, Listy, z jęz. grec. tł., dał wstęp i objaśnienia Jan Stahr, Poznań: J. Jachowski Księg. Uniwersytecka 1933.
  • Literatura bizantyńska [w:] Wielka literatura powszechna Trzaski, Everta i Michalskiego, t. 4, Warszawa 1933, s. 679–760.
  • Pius XI – papież bibliotekarz, Kraków 1939.
  • Quintus Septimius Florens Tertulian, Apologetyk, z łaciny tłumaczył, dał wstęp i objaśnienia Jan Sajdak, Poznań 1947.
  • Kwintus Septimiusz Florens Tertulian. Czasy, życie, dzieła, Poznań: Księgarnia Akademicka 1949.
  • Święty Ambroży z Mediolanu, Obowiązki duchownych, przeł. Kazimierz Abgarowicz, przekł. przejrz. Jan Sajdak i Jan Wikarjak, Warszawa: "Pax" 1967.
  • Pod urokiem literatury patrystycznej i bizantyńskiej, Poznań 2009.

Upamiętnienie | edytuj kod

7 września 2013 szkoła w Burzynie (gm. Tuchów) pod Tarnowem otrzymała sztandar oraz imię prof. Jana Sajdaka[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Poznańskie cmentarze - Poznan.pl
  2. Profesor Jan Sajdak patronem szkół w Burzynie. [dostęp 2016-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Sajdak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy