Jan Schadland


Jan Schadland w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Schadland (niem. Johann Schadland, ur. 1311/1312 w Kolonii, zm. 1 kwietnia 1373 w Koblencji) – biskup chełmiński, dominikanin, magister teologii.

Życiorys | edytuj kod

W 1348 został mianowany przez papieża Klemensa VI pierwszym od 115 lat inkwizytorem papieskim w Niemczech. Nie zachowały się jednak żadne dane o procesach wytaczanych przez niego heretykom, być może z wyjątkiem procesu Bertolda z Rohrbach w Spirze w 1356, gdzie zachowana fragmentarycznie dokumentacja nie podaje tożsamości inkwizytora. Prawdopodobnie przyczyną braku aktywności antyheretyckiej z jego strony był brak zaplecza organizacyjnego trybunału inkwizycyjnego oraz niedostatek funduszy potrzebnych do prowadzenia działalności na wyznaczonym mu obszarze.

Nominowany przez papieża na biskupa chełmińskiego w 1359. W diecezji chełmińskiej przebywał krótko. W 1363 wyjechał do Awinionu i poprosił papieża Urbana V o przeniesienie, 24 marca 1363 został biskupem Hildesheim, a następnie biskupem Wormacji w 1365 oraz biskupem augsburskim w 1371. W 1373 zrezygnował z godności biskupiej i osiadł w klasztorze w Koblencji, gdzie zmarł.

Bibliografia | edytuj kod

  • Diecezja Chełmińska, zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928.
  • Polski Słownik Biograficzny, PAN/PAU, Kraków 1935-2007
  • R. Kieckhefer, Repression of Heresy in Medieval Germany, Liverpool University Press 1979
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Schadland" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy