Jan Stały


Jan Stały w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Mocny lub Jan Stały (ur. 30 czerwca 1468 Miśnia, zm. 16 sierpnia 1532 Schweinitz) – elektor Saksonii w latach 1525–1532.

Był nazywany "Stałym" za wytrwanie przy luteraniźmie.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jan Stały urodził się 30 czerwca 1468 roku w Miśni, jako piąty z siedmiorga dzieci (i czwarty z pięciu synów) elektora Saksonii Ernesta i jego żony Elżbiety Wittelsbach, córki księcia Bawarii Alberta III. Miał trzech starszych braci. W 1486 roku najstarszy z nich – Fryderyk III Mądry – został elektorem Saksonii. Dwaj młodsi bracia rozpoczęli karierę kościelną: Albrecht został arcybiskupem Moguncji, zaś Ernest arcybiskupem Magdeburga. Fryderyk nie miał dzieci, zaś Albrecht i Ernest także już nie żyli. W 1525 roku Jan został elektorem Saksonii. Kontynuował politykę brata, wspierał rozwój reformacji. Dwa lata po objęciu władzy uznał luteranizm za religię państwową.

Zmarł w Schweinitz 16 sierpnia 1532 roku, a jego następcą został najstarszy z synów, Jan Fryderyk I.

Rodzina | edytuj kod

1 marca 1500 roku w Torgau Jan poślubił Zofię Mecklenburg-Schwerin, córkę księcia Mecklenburgii Magnusa II i księżniczki pomorskiej Zofii; para miała jednego syna:

  • Jana Fryderyka (1503–1554) – elektora Saksonii w latach 1532–1547.

13 listopada 1513 w Torgau Jan ożenił się po raz drugi, z Małgorzatą Anhalt-Zerbst, córką księcia Anhalt Waldemara IV i Małgorzaty Schwarzburg-Blankenburg; para miała czworo dzieci:

Genealogia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Stały" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy