Jan Staszel (biegacz narciarski)


Jan Staszel (biegacz narciarski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Staszel (ur. 15 września 1950 w Dzianiszu) – polski biegacz narciarski, brązowy medalista mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Był zawodnikiem klubów Start Zakopane w latach 1969–1970 i 1973–1980 oraz WKS Legia Zakopane w latach 1971–1972. W 1969 roku w Leningradzie w kategorii juniorów zdobył 7. miejsce w biegu na 10 km. W 1971 roku w Szczyrbskim Plesie w zawodach o Puchar Tatr zajął 2. miejsce w biegu na 30 km.

Na igrzyskach olimpijskich w Sapporo w biegu na 15 km zajął 33. miejsce, a biegu na 30 km miejsce 29. Cztery lata później, podczas igrzysk w Innsbrucku w biegu na 15 km zajął 40. miejsce, w biegu na 30 km miejsce 24., a biegu na 50 km nie ukończył. W sztafecie 4 x 10 km razem z Janem Dragonem, Wiesławem Gębalą i Władysławem Podgórskim zajęli 13. miejsce.

W 1974 roku wystartował na mistrzostwach świata w Falun, gdzie osiągnął największy sukces w swojej karierze, zdobywając brązowy medal w biegu na 30 km. Wyprzedzili go jedynie zwycięzca Thomas Magnusson ze Szwecji oraz drugi na mecie Juha Mieto z Finlandii. Jest pierwszym polskim medalistą mistrzostw świata w biegach narciarskich. Ponadto 16–krotnie był mistrzem Polski.

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Skład drużyny: Wiesław Gębala, Jan Staszel, Jan Dragon, Władysław Podgórski.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Staszel (biegacz narciarski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy