Jan Szczepański (bokser)


Jan Szczepański (bokser) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie Grób Jana Szczepańskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie

Jan Antoni Szczepański (ur. 20 listopada 1939 w Małczu, zm. 15 stycznia 2017 w Warszawie) – polski bokser, mistrz olimpijski i mistrz Europy w wadze lekkiej, wielokrotny mistrz Polski.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Zawodowy podoficer (starszy chorąży) Ludowego Wojska Polskiego. W 1968 ukończył Technikum Mechaniczne w Zielonce. Lata młodzieńcze spędził w Tomaszowie Mazowieckim. Treningi i karierę sportową rozpoczął w Pogoni Zduńska Wola. Reprezentował barwy KS Pilica Tomaszów Mazowiecki (1956-1959) i Legii Warszawa (1959-1975). Wystąpił 15 razy w reprezentacji Polski, od 1958 zdobywał medale mistrzostw Polski, w tym złoto w kategorii lekkiej (1962) oraz złoto w drużynie (z Legią, 1961, 1962, 1963). Ze względów zdrowotnych nie startował w latach 1963–1968; po powrocie do sportu osiągnął największe sukcesy – w kategorii lekkiej zdobył mistrzostwo Europy (Madryt 1971) oraz mistrzostwo olimpijskie (Monachium 1972). Sięgał również po kolejne tytuły mistrza Polski indywidualnie (1969 i 1970 w kategorii lekkiej, 1971 i 1974 w kategorii lekkopółśredniej; w 1971 tytuł początkowo mu odebrano za zdjęcie szarfy mistrzowskiej i oddanie jej publiczności, później tytuł przywrócono) i drużynowo (z Legią, 1969, 1971, 1973). Ogółem stoczył 290 walk, z czego 251 wygrał, 15 zremisował i 24 przegrał.

Po zakończeniu kariery trenował bokserów Polonii Warszawa oraz KSZO Ostrowiec Świętokrzyski[1].

Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972)[2] oraz Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie), a także honorowym obywatelstwem gminy Lubochnia. Otrzymał także (2002) Nagrodę im. Aleksandra Rekszy.

Zmarł 15 stycznia 2017 w Warszawie[3]. 26 stycznia 2017 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

Życie prywatne | edytuj kod

W 1962 ożenił się z Wiesławą Szczepańską. Miał z nią dwoje dzieci: córkę Marzenę (ur. 1963) i syna Grzegorza (ur. 1975).

Film | edytuj kod

Wystąpił m.in. w filmach Marka Piwowskiego Przepraszam, czy tu biją? i Uprowadzenie Agaty oraz w filmie krótkometrażowym Piotra Andrejewa Za ciosem. Zagrał główną rolę w filmie Powrót Filipa Bajona. Film fabularny Klincz według scenariusza Filipa Bajona i Piotra Andrejewa jest częściowo inspirowany historią bokserskiej kariery Jana Szczepańskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona Szczepański Jan Antoni w serwisie Polskiego Komitetu Olimpijskiego
  2. Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972. 
  3. Maciej Petruczenko: Zmarł Jan Szczepański, czyli ciąg dalszy wagi lekkiej. przegladsportowy.pl, 2017-01-15. [dostęp 2017-01-26].
  4. Jan Szczepański, mistrz olimpijski w boksie, spoczął na Powązkach. sport.interia.pl/, 2017-01-26. [dostęp 2017-01-26].

Bibliografia | edytuj kod

  • Zygmunt Głuszek, Polscy Olimpijczycy 1924-1984, Warszawa 1988
  • Piotr Osmólski, Leksykon boksu, Warszawa 1989
  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Warszawa 1993
  • Teresa Zalewska (opr.), Tomaszowscy olimpijczycy w stulecie igrzysk olimpijskich ery nowożytnej 1896-1996, Tomaszów Mazowiecki 1996, ​ISBN 83-902376-2-8​, s. 20 (fot.).
  • Bogdan Tuszyński , Polscy olimpijczycy XX wieku, Wrocław 2004

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Szczepański (bokser)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy