Jan Wajzner


Jan Wajzner w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Wajzner (Wayzner) (ur. 9 marca 1903 roku w Wyczerpach – rozstrzelany 21 czerwca 1940 roku w Palmirach) – doktor praw, generalny sekretarz Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku, sekretarz Obwodu Warszawa-Południe Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1939 roku[1].

Aresztowany 24 maja 1940 r. w domu przy ul. Lekarskiej, osadzony na Pawiaku i w alei Szucha.

Bibliografia | edytuj kod

  • Leon Wanat, Warszawa 1985, Za murami Pawiaka, s. 490.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. [Inc.: Podajemy do wiadomości, że zgodnie z instrukcją Okręgu Stołecznego Obozu Zjednoczenia Narodowego został utworzony z dniem 1 kwietnia b.r. Obwód O.Z.N. Warszawa-Południe, obejmujący teren Starostwa Grodzkiego Warszawa-Południe...] : Warszawa, maj 1939 r.
Na podstawie artykułu: "Jan Wajzner" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy