Jan Wimmer


Jan Wimmer w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Wimmer (ur. 4 czerwca 1926 w Bydgoszczy, zm. 7 sierpnia 2016 w Warszawie) – polski historyk, badacz dziejów polskiej wojskowości, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys | edytuj kod

Był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, pracownikiem naukowym Wojskowego Instytutu Historycznego w Warszawie, w 1974 uzyskał tytuł profesora nauk historycznych.

Specjalizował się w historii XVII wieku, szczególnie historii wojskowości. Autor m.in. prac poświęconych polskiej piechocie i konfliktom zbrojnym XVII wieku (monografia Wiedeń 1683), współautor prac słownikowych i encyklopedycznych, sekretarz redakcji czasopism historycznych. Od 1975 członek Rady Naukowej Polskiego Słownika Biograficznego, autor 18 biogramów do PSB[1].

Ojciec dziennikarza i ekonomisty Pawła Wimmera.

Zmarł 7 sierpnia 2016[2] w Warszawie[1].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Wojsko Rzeczypospolitej w dobie wojny północnej 1700-1717, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1956.
  • Wojsko polskie w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1965.
  • Historia piechoty polskiej do roku 1864, Warszawa 1978.
  • (współautor: Tadeusz Marian Nowak), Historia oręża polskiego 963-1795, Warszawa 1981.
  • Wiedeń 1683. Dzieje kampanii i bitwy, Warszawa 1983.
  • Oblężenie i odsiecz Wiednia [w:] Tryumf wiedeński 1683, Kraków: KAW, ​ISBN 83-03-01012-3
  • Dawne wojsko polskie XVII i XVIII w., Warszawa 2006.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b 7 sierpnia b.r. zmarł w Warszawie w wieku 90 lat prof.dr hab. Jan Wimmer (pol.). psb.pan.pl. [dostęp 2016-08-20].
  2. Jan Wimmer, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2016-08-09]  (pol.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Wimmer" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy