Jan Zamoyski (zm. 1618)


Jan Zamoyski (zm. 1618) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Zamoyski z Zamościa herbu Jelita (ur. ok. 1570, zm. w 1618 roku) – rotmistrz królewski, przełożony straży kresowej 1588, strażnik koronny 1600, kasztelan chełmski, 1604-1613, krewny kanclerza Jana Zamoyskiego.

Urodził się w rodzinie Jana Zamoyskiego i Gorzkowskiej. Miał braci; Wacława Zamoyskiego (zm. 1650) – męża Zofii Pszońskiej i Stanisława Zamoyskiego (bezpotomnego). Poślubił ok. 1592 r. ks. Annę Wiśniowiecką – córkę księcia Konstantego Wiśniowieckiegodworzanina królewskiego i starosty żytomierskiego. Z tego małżeństwa miał 5 synów i córkę.

Jego syn Jerzy Zamoyski dwa razy brał ślub; pierwszy, z Dymiecką i następnie z Telefusową. Drugi syn Jan Chryzostom Zamoyski (zm. 1 stycznia 1655 w Biłgoraju), został biskupem przemyskim (1650) i łuckim (1654), który konsekrował kościół św. Tomasza w Zamościu.

Jako senator brał udział w sejmach: 1609, 1613 (II) i 1615 roku[1].

Walczył zwycięsko z napadającymi na Polskę Tatarami. Zginął w walce z nimi w 1618 roku.

Źródła; | edytuj kod

  • Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz; Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. s.70

Przypisy | edytuj kod

  1. Leszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 176-177.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Zamoyski (zm. 1618)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy