Janina Nasierowska


Janina Nasierowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janina Nasierowska z domu Mikoszewska (ur. 15 lipca 1894 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1969 tamże) – Polka, uczestniczka powstania warszawskiego, odznaczona medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

Życiorys | edytuj kod

Rodzina Nasierowskich, Janina z mężem Leonem (ślub ok. 1910)[1] i synem Zdzisławem mieszkali w Warszawie przy ul. Kaliskiej 9. W budynku mieściło się także przedsiębiorstwo farmaceutyczne Leona. W czasie okupacji Nasierowscy pomagali żydowskiej rodzinie Drążków[2].

Samuel Drążek posiadał pracownię kuśnierską, z którego usług korzystała Janina Nasierowska od 1934. Drążkowie mieszkali na ul. Dzielnej. W październiku 1940 ich mieszkanie zostało włączone do getta. Nasierowscy przekazywali Drążkom lekarstwa i pożywienie w budynku sądów na Lesznie. W maju 1941 Samuelowi i Matli Drążkom urodziła się córka Shulamit. Dzięki zorganizowanym przez Nasierowskich dokumentom Samuel otrzymał kenkartę na dane Stefana Jakubowskiego, Matla – Marii Zawadzkiej, a Shulamit – Elżbiety Koreckiej. Pod koniec maja 1942 Nasierowscy wywieźli Shulamit na stronę aryjską, przewożąc ją wraz z artykułami biurowymi zamówionymi u zaprzyjaźnionej firmy znajdującej się na terenie getta. Ostatecznie trafiła do rodziny Stołłychwo w Pruszkowie. Dziewczynka została przedstawiona jako nieślubne dziecko Zdzisława, który miał ją utrzymywać. Pod koniec 1941, podczas ostatniego spotkania z Drążkami na terenie sądów, Nasierowscy przekazali im numerki do szatni, gdzie zostawili dla nich dwa płaszcze. Samuel i Matla odebrali płaszcze i wyszli na ul. Ogrodową, już po „stronie aryjskiej”. Zamieszkali w willi w Józefowie, specjalnie w tym celu wynajętej, wyremontowanej i wyposażonej przez Nasierowskich. Nasierowskich dwukrotnie szantażowano z racji ukrywania Shulamit. Jednakże dzięki kontaktom Leona w Kripo, szantażyści zostali znalezieni i ukarani[2].

Podczas powstania warszawskiego, w którym Nasierowscy brali czynny udział, kamienica na Kaliskiej była redutą obronną Armii Krajowej i została całkowicie zniszczona. Janina została wywieziona do Vöhrenbach na roboty przymusowe, zaś Leon do Auschwitz. Po wojnie wrócili do Józefowa, gdzie spotkali się z Drążkami i z synem[2].

Drążkowie wyemigrowali w 1946 do Belgii, a w 1952 osiedli w Montrealu. Utrzymywali kontakt z Nasierowskimi[2].

W 1993 rodzina Nasierowskich została odznaczona medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[3].

Nasierowscy spoczywają we wspólnym grobie na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 66-5-25)[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Leon Nasierowski h. Ślepowron, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-11-07] .
  2. a b c d Historia pomocy - Rodzina Nasierowskich, sprawiedliwi.org.pl [dostęp 2019-11-07] .
  3. Righteous Among the Nations Honored by Yad Vashem by 1 January 2019. Poland, yadvashem.org, 2019, s. 67 [dostęp 2019-11-07] .1 stycznia
  4. Cmentarz Stare Powązki: LEON NASIEROWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-07] .
Na podstawie artykułu: "Janina Nasierowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy