Janusz Kamiński (polityk)


Janusz Kamiński (polityk) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Kamiński (ur. 13 listopada 1933 w Siedlcach) – polski inżynier elektryk, kolejarz i polityk, minister komunikacji w latach 1981–1987, minister transportu, żeglugi i łączności w latach 1987–1989.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Inżynier elektryk o specjalności trakcji elektrycznej, ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. Od 1955 związany z resortem komunikacji, najpierw bezpośrednio w strukturach Polskich Kolei Państwowych będąc zatrudniony od stanowiska starszego mechanika (maszynisty) w Elektrowozowni Warszawa Grochów, w 1969 został zastępcą dyrektora, a od 1970 do 1973 dyrektor Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Warszawie. Następnie w latach 1973-1981 powierzono mu funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Komunikacji, od 1981 ministra komunikacji w rządach Wojciecha Jaruzelskiego i Zbigniewa Messnera zarazem pełniącego też obowiązki dyrektora generalnego PKP[1]. Od 1987 minister transportu, żeglugi i łączności w rządach Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego. W 1995 został dyrektorem Biura Handlu Zagranicznego Kamax S.A. w Warszawie a następnie doradcą zarządu Grupy AXTONE S.A.

Od 1960 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Odznaczenia[2] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Zwierzchnika działającej w latach 1978–1987 w strukturach ministerstwa Dyrekcji Generalnej PKP.
  2. Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 499-500

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Janusz Kamiński (polityk)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy