Janusz Kapuściński (pułkownik)


Janusz Kapuściński (pułkownik) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Kapuściński herbu Odrowąż (ur. 24 lutego 1898 w Kordosie, zm. 25 grudnia 1998 w Kanadzie) – major kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

VIII Jeździeckie Mistrzostwa Polski w Bydgoszczy w 1938. Pierwszy z prawej Janusz Kapuściński

Urodził się w wielkopolskim majątku Kordos (w okresie II RP na obszarze powiatu witkowskiego, obecnie okolica Ostrowitego Prymasowskiego) jako syn Władysława i Albertyny z domu Szudzińska. Jego braćmi byli Stefan (ur. 1900, prawnik, komornik sądowy) i Zbigniew (1904-1940, chemik, ofiara zbrodni katyńskiej)[1].

Brał udział w powstaniu wielkopolskim, w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3]. W latach 20. służył w 1 pułku Ułanów Wielkopolskich, później przemianowanym na 15 pułk Ułanów Poznańskich, stacjonującym w garnizonie Poznań[4][5][6]. Podczas służby w 15 pułku ułanów w stopniu porucznika był instruktorem w Szkole Podoficerów Zawodowych Kawalerii, funkcjonującej w garnizonie Lwów oraz w Centralnej Szkole Kawalerii w ramach Centrum Wyszkolenia Kawalerii, działającej w ramach garnizonu Grudziądz[7]. Został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[8][9]. Od 1932 przydzielony do 26 pułku Ułanów Wielkopolskich, stacjonującym w garnizonie Baranowicze[10]. W 1938 roku został przeniesiony do 2 pułku Strzelców Konnych w Hrubieszowie na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego.

Uprawiał jeździectwo. W składzie reprezentacji Polski uczestniczył w zawodach hippicznych poza granicami kraju.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej[11] w stopniu majora był dowódcą II Dywizjonu Konnego Ośrodka Zapasowego Wołyńskiej Brygady Kawalerii w Hrubieszowie, kierowanego przez ppłk. Kazimierza Halickiego[12] (późniejsze Zgrupowanie Kawalerii pod jego dowództwem). Walczył pod Kamionką Strumiłową i pod Rawą Ruską. Dostał się do niewoli niemieckiej, był przetrzymywany w Oflagu VII A Murnau. U kresu wojny odzyskał wolność po oswobodzeniu obozu przez wojska amerykańskie.

Wówczas przystąpił do 2 Korpusu Polskiego w strukturze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Od sierpnia 1945 był zastępcą dowódcy pułku Ułanów Karpackich, jednostki rozpoznawczej 2 Korpusu. Po zakończeniu wojny i przeprowadzonej demobilizacji zamieszkał w Londynie. Od 1975 przebywał na emigracji w Kanadzie.

Publikował w dziedzinie historii wojskowości. Był autorem artykułów publikowanych w Przeglądzie Kawalerii i Broni Pancernej": Garść wspomnień ze służby pod dowództwem gen. Andersa (82/1978), Z działań 15 Pułku Ułanów Poznańskich (1987)[13], Relacja – 2 P.S.K. (132/1989). Ponadto jego artykuł pt. Znak Pułkowy ukazał się w czasopiśmie „Ułan Poznański” (1/1974)[14][15].

Zmarł w wieku 100 lat. Został pochowany na kanadyjskim cmentarzu weteranów Field of Honor w Pointe-Claire w prowincji Quebec w regionie Montreal.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Przedwojenni Chrobracy. chrobria.org. [dostęp 11 stycznia 2015].
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 685.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 608.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 629.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 569.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 304.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1380.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 352.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 151.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 653.
  11. Lista oficerów według przydziału w 1939 r.. 26puw.pl. [dostęp 11 stycznia 2015].
  12. Andrzej Suchcitz. Portret ostrogskiego kawalerzysty: rotmistrz Jerzy Skinder. „Ułan Wołyński”, Nr 49 z 2013. 
  13. Przegląd kawalerii i broni pancernej: kwartalnik historyczny, Wydania 125-130, 1987
  14. Juliusz S. Tym. Nadania odznaki pamiątkowej 15. pułku ułanów Poznańskich w latach 1923–1939. „MARS”, s. 94, Nr 19 z 2005. 
  15. Groby żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Cmentarzu Weteranów "Field of Honor" w Pointe Claire, QC. Twórczość pisarska zmarłych. biblioteka.info. [dostęp 11 stycznia 2015].
  16. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 32, Nr 4 z 31 grudnia 1983. 
  17. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 67)
  18. Juliusz S. Tym. Nadania odznaki pamiątkowej 15. pułku ułanów Poznańskich w latach 1923–1939. „MARS”, s. 93, Nr 19 z 2005. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Janusz Kapuściński (pułkownik)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy