Janusz Przybysz


Janusz Przybysz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Przybysz (ur. 31 maja 1926 w Poznaniu, zm. 2 marca 2001) – polski prozaik, satyryk oraz autor komedii muzycznych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Poznańskim. Debiutował jako satyryk na łamach dziennika "Głos Wielkopolski" w 1948 roku. Był związany z kabaretem "Kaktus". W latach 1951-1973 pracował w przemyśle. W latach 1973-1981 był redaktorem naczelnym "Tygodnia", a w latach 1982-1983 tygodnika Wprost. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Alei Zasłużonych (AZ-2-L-9K)[1].

Grób Janusza Przybysza na Cmentarzu Junikowo

Twórczość literacka | edytuj kod

  • Przygody dżentelmenów
  • Moi dobrzy nieznajomi
  • Światek nasz kochany
  • Sekrety rodzinne
  • Zapiski untermenscha
  • Okropnie śliczny jest ten świat
  • Trzynastego w piątek
  • W zapachu lukru i migdałów
  • Pies, który wysiadł w Sopocie
  • Krótki fragment dziejów rodu
  • Eintopfkommando
  • Długa lekcja gimnastyki

Przypisy | edytuj kod

  1. Informacje na stronie um.poznan.pl

Bibliografia | edytuj kod

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Janusz Przybysz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy