Janusz Sławiński (kompozytor)


Janusz Sławiński (kompozytor) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Leszek Sławiński (ur. 14 października 1939 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 2015) – polski kompozytor, aranżer i dyrygent.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Liceum Muzyczne w Poznaniu i Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Łodzi. Był mocno związany z wielkopolskim Złotowem, którego został honorowym obywatelem. Tu mieszkał w młodości, tu mieszkał również jego ojciec i brat Marek, również muzyk[1].

Swoją karierę muzyczną rozpoczął jako student łódzkiej PWSM. Już wówczas próbował swych sił jako aranżer (od 1963 roku) i kompozytor ilustracji filmowych (debiutował w 1967 roku muzyką do krótkometrażowego filmu Wadima Berestowskiego pt. Pamiątka z Polski), a także piosenek. Sławiński jest twórcą wielu przebojów. Piosenki takie jak: Za zdrowie pań (z rep. Edwarda Hulewicza), Gdzieś w moich snach (z rep. Anny German), czy Żeby szczęśliwym być (z rep. Anny Jantar) śpiewała cała Polska.

Ponadto jego kompozycje śpiewali tacy wykonawacy, jak: Marianna Wróblewska, Marlena Drozdowska, Krystyna Giżowska, Tadeusz Ross, Grażyna Świtała, Elżbieta Wojnowska i wielu innych.

W latach 1965–1971 prowadził wspólnie z Markiem Jaszczakiem big-band Kanon Rytm. Przez zespół przewinęło się wielu znanych i cenionych muzyków, m.in.: Andrzej Rybiński, Jerzy Rybiński, Tomasz Dziubiński, Włodzimierz Korcz, Krzysztof Majchrzak oraz solistki i soliści, m.in.: Alicja Eksztajn, Sława Mikołajczyk, Ewa Śnieżanka i Edward Hulewicz[2][3]. Kanon Rytm towarzyszył na estradzie i w nagraniach radiowych, m.in. Krzysztofowi Cwynarowi, duetowi Framerowie, Irenie Santor, Halinie Kunickiej, Teresie Tutinas, Łucji Prus. Formacja nagrywała także kompozycje z własnego repertuaru oraz występowała w popularnych programach Ośrodka Telewizyjnego w Łodzi: Halo tu Łódź, Proszę dzwonić, czy Rendez vous z Kanon Rytmem[2].

W 1971 roku Sławiński rozwiązał zespół[2] i rozpoczął współpracę z TVP jako kierownik muzyczny programów muzycznych, takich jak: Giełda piosenki, Telewizyjny Ekran Młodych, Bank Miast, Turniej Miast, Od Opola do Opola.

Jako juror, dyrygent i współorganizator, wielokrotnie brał udział w krajowych i międzynarodowych festiwalach piosenkarskich, m.in. w Karlshamn (Szwecja), Cannes (Francja), Rostocku, Mönchengladbach, Dreźnie (Niemcy), Soczi, Moskwie, Witebsku (Rosja), Varadero (Kuba), Pradze (Czechy), Słonecznym Brzegu (Bułgaria) i Bratysławskiej Lirze (Słowacja)[4]. Udzielał się społecznie i aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym mieszkańców miasta Złotowa. Był jednym z inicjatorów Euro Eco Meetingu i jurorem Międzynarodowego Festiwalu Polskiej Piosenki „Malwy”[1].

Został także uhonorowany wieloma medalami i odznaczeniami, m.in.: Złotą odznaką za zasługi dla obronności kraju, Złotą odznaką Związku Młodzieży Wiejskiej, Złotą odznaką Zasłużony kulturze i Złotym Krzyżem Zasługi za całokształt działalności. W 2011 roku podczas koncertu galowego „Malw” został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[potrzebny przypis].

Od 1971 roku był członkiem Sekcji B – Autorów Utworów Muzyki Rozrywkowej, przez wiele lat pełnił również funkcję prezesa Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR. Był także członkiem rady artystycznej Wojska Polskiego, Narodowej Rady Kultury, Stowarzyszenia Polskich Twórców Telewizyjnych i Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Zmarł 13 kwietnia 2015 roku. Został pochowany 16 kwietnia 2015 roku na cmentarzu w Magdalence[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Zmarł Janusz Sławiński – Honorowy Obywatel Złotowa (pol.). 2015-04-14. [dostęp 2016-12-29].
  2. a b c Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej – Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  3. Tomasz Dziubiński: Oficjalna strona Tomasza Dziubińskiego – 1960–1969 (pol.). [dostęp 2016-01-06].
  4. Miesięcznik Nr 8/21 20 sierpnia 2005 r. Nakład 5000 egz. ISSN 1232-4299 (pol.). docplayer.pl, 2005-08-20. [dostęp 2016-01-09].
  5. Janusz Sławiński (pol.). nekrologi.wyborcza.pl, 2015-04-15. [dostęp 2016-03-05].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Janusz Sławiński (kompozytor)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy