Japończycy


Japończycy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Japończycy (jap. 日本人 Nihonjin, Nipponjin) – jeden z najliczniejszych narodów zamieszkujących Azję Wschodnią, głównie Japonię.

Spis treści

Język | edytuj kod

 Osobny artykuł: język japoński.

Japończycy posługują się językiem japońskim, niepodobnym do żadnego z sąsiadujących. Istnieje wiele teorii dotyczących pochodzenia tego izolowanego języka, w tym m.in. pochodzenie: ałtajskie i polinezyjskie.

Pochodzenie | edytuj kod

Etnogeneza Japończyków nie jest dokładnie znana. Niektórzy naukowcy są zdania, że Japończycy pochodzą, podobnie jak Koreańczycy czy Mongołowie, z terenów Azji Środkowej. Mogła też zajść integracja ludów pochodzenia austronezyjskiego i mongoloidalnego.

Religie | edytuj kod

Japończycy tradycyjnie są związani z shintō i buddyzmem, a z powodu naturalnego dopełniania się tych systemów, niejednokrotnie są wyznawcami obu religii jednocześnie (ok. 80–95%). Szacuje się, iż ok. 1% mieszkańców Japonii jest chrześcijanami. Większość Japończyków jednak jest niereligijnych i deklaruje obojętność religijną.

Flagi japońskich grup etnograficznych | edytuj kod

Skupiska ludności | edytuj kod

Japończyków na całym świecie jest ok. 130 mln, a zamieszkują głównie:

Na podstawie artykułu: "Japończycy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy