Jaskółczy ogon (architektura)


Jaskółczy ogon (architektura) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jaskółczy ogon (rybi ogon) – motyw ozdobny w kształcie dwóch ćwierćkół odwróconych łukami do siebie stosowany w architekturze różnych krajów i okresów. Występował m.in. w jednej z odmian późnośredniowiecznego blankowania.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jaskółczy ogon (architektura)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy