Jastrzębia Grań


Jastrzębia Grań w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jastrzębia Grań ponad Doliną Jagnięcą, w tle masywy Durnego i Kołowego Szczytu Otoczenie Doliny Dzikiej i Doliny Jastrzębiej, Jastrzębia Grań po prawej stronie Jastrzębia Turnia i Skrajny Jastrzębi Kopiniak, widok z Doliny Zielonej Kieżmarskiej

Jastrzębia Grań (słow. Karbunkulový hrebeň) – grań tatrzańska rozdzielająca należące do systemu Doliny Kieżmarskiej (Dolina Bielej vody Kežmarskej) Dolinę Jagnięcą (Červená dolina) na północy i Dolinę Jastrzębią (Malá Zmrzlá dolina) na południu. Odchodzi w kierunku wschodnim od Czerwonej Turni (Belasá veža), znajdującej się w głównej grani Tatr pomiędzy Kołowym a Jagnięcym Szczytem[1][2].

W grani od Czerwonej Turni znajdują się kolejno (słowackie nazwy według czterojęzycznego słownika[3], wysokości według atlasu satelitarnego[2]):

Stoki północne Jastrzębiej Grani są stosunkowo łagodne, zaś po stronie południowej do Doliny Jastrzębiej opadają potężne urwiska. Stoki te dzielą się na część prawą – południową ścianę Jastrzębiej Turni – oraz lewą, czyli Kopiniakowy Mur (Kopiniakový múr) o wysokości ok. 200 m. W tej ostatniej formacji wyróżnia się liczne poziome i ukośne elementy, którymi są:

  • Niżnia Kopiniakowa Drabina (Nižný Kopiniakový rebrík),
  • Pośrednia Kopiniakowa Drabina (Prostredný Kopiniakový rebrík),
  • Wyżnia Kopiniakowa Drabina (Vyšný Kopiniakový rebrík),
  • Urwana Drabina (Odtrhnutý rebrík),
  • Kopiniakowa Pościel (Kopiniaková štrbina),
  • Kopiniaczkowa Drabina (Kopiniačkový rebrík),
  • Kopiniaczkowa Pościel (Kopiniačkova štrbina)[1][3].

Własne nazwy posiadają tu jeszcze następujące formacje skalne: Wyżnia Sieczkowa Drabina (Vyšný Sieczkov rebrík), Niżnia Sieczkowa Drabina (Nižný Sieczkov rebrík), Wyżnia Jastrzębia Drabina (Vyšná galéria Jastrabej veže), Niżnia Jastrzębia Drabina (Nižná galéria Jastrabej veže), Długi Jastrzębi Żleb (Dlhý jastrabí žľab), Pośredni Jastrzębi Żleb (Prostredný jastrabí žľab), Jastrzębie Spady (Jastrabie spády), Mnichowa Bula (Mníchova kopa), Jastrzębia Bula (Jastrabia kopa), Jastrzębia Kopka (Jastrabia kôpka), Komin Diešków (Komín Dieškovcov), Jastrzębi Piarg (Jastrabia sutina), Jastrzębi Ogród (Jastrabia záhrada), Wyżnia Jastrzębia Kazalnica (Vyšná jastrabia kazateľnica), Niżnia Jastrzębia Kazalnica (Nižná jastrabia kazateľnica)[3]. Zadni, Pośredni i Skrajny Jastrzębi Kopiniak określane są wspólną nazwą Jastrzębich Kopiniaków[4].

W Jastrzębiej Grani znajduje się wiele dróg wspinaczkowych o dużej trudności[4]. Przejście samą granią jest nieco trudne (I w skali UIAA)[1].

Pierwsze przejście zimowe całej grani: Vojtech Hudyma, Pavel Krupinský, Alojz Krupicer, Matthias Nitsch, Ján Počúvaj junior, Pavel Spitzkopf i István Zamkovszky 26 kwietnia 1936 r.[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 16–22. ISBN 83-217-2472-8.
  2. a b Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.
  3. a b c Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-12-27].
  4. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
Na podstawie artykułu: "Jastrzębia Grań" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy