Jaszka Orfanem zwanego żywota i spraw pamiętnik


Jaszka Orfanem zwanego żywota i spraw pamiętnik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jaszka Orfanem zwanego żywota i spraw pamiętnik: Jagiełłowie do Zygmunta – powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego wydana po raz pierwszy w 1884 roku, należąca do cyklu Dzieje Polski.

Opis fabuły | edytuj kod

Utwór pisany w formie fikcyjnego pamiętnika. Jaszko Orfan jest narratorem i tytułowym bohaterem powieści. Akcja obejmuje okres panowania czterech królów dynastii jagiellońskiej: Kazimierza Jagiellończyka, Jana Olbrachta, Aleksandra Jagiellończyka i Zygmunta Starego. Akcja ropoczyna się w czasie, kiedy Jaszko jest kilkuletnim dzieckiem. Później jest on dworzaninem na dworze kolejno czterech monarchów. Dowiaduje się, że ludzie, którzy go wychowywali - mieszczanie wileńscy - to jego przybrani rodzice. Bohater postanawia dowiedzieć się kim są ci prawdziwi. Napotyka jednak na przeszkody.

Bibliografia | edytuj kod

  • Józef Ignacy Kraszewski, Jaszka Orfanem zwanego żywota i spraw pamiętnik, wyd. M. Arcta, 1929
Na podstawie artykułu: "Jaszka Orfanem zwanego żywota i spraw pamiętnik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy