Jazz awangardowy


Jazz awangardowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jazz awangardowy (avant-jazz) – jeden z trzech głównych stylów muzyki jazzowej (inne to: jazz tradycyjny i jazz nowoczesny). Przez środowisko jazzowe nazywany po prostu awangardą.

Spis treści

Geneza | edytuj kod

Wyrósł na kanwie eksperymentów przeprowadzanych przez muzyków będących entuzjastami muzyki poważnej. W Polsce kreował się w latach sześćdziesiątych XX wieku. Powstał wtedy tzw. Trzeci Nurt (z angielskiego tzw. Third Stream), który łączył w sobie elementy muzyki poważnej z najistotniejszymi elementami jazzu, zwłaszcza free jazzu. W związku z tym jazz awangardowy jest zwykle kojarzony z free jazzem, nieraz traktowany jako synonimy[1].

Charakterystyka stylu | edytuj kod

Cechy stylu awangardowego to zarówno jazzowa improwizacja, jak i powaga oraz klasycyzm. Jazz awangardowy ponadto wyróżnia się nietypowym użyciem instrumentów, jak np. przeciąganie szczotką ryżową po strunach gitary.

Przedstawiciele polskiego nurtu jazzu awangardowego[2] | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jazz awangardowy, Jazz, muzyka jazzowa, 25 września 2012 [zarchiwizowane z adresu .
  2. Polski jazz | Artykuł | Culture.pl, www.culture.pl [dostęp 2017-11-15]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Jazz awangardowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy