Jean-Baptiste Pigalle


Jean-Baptiste Pigalle w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jean Baptiste Pigalle (ur. 1714, zm. 1785) – francuski rzeźbiarz aktywny głównie w Lyonie i Paryżu. Początkowo uczył się sztuki rzeźbiarskiej u Roberta Le Lorraina i Jeana B. II Le Moyne'a, następnie w latach 1736–1739 kontynuował studia w Rzymie. Po powrocie do Francji przez dwa lata działał w Lyonie, po czym przeniósł się na stałe do Paryża w 1741 roku. W 1744 roku został mianowany na członka Académie Royale de Peinture et de Sculpture. W 1750 roku rozpoczął trwający dziesięć lat okres pracy dla Madame Pompadour. W międzyczasie kontynuował karierę akademicką otrzymując kolejno w 1752 roku tytuł profesora, w 1774 sprawując funkcję rektora Akademii, zaś w 1785 roku kanclerza uczelni. Sztuka Pigalle’a ewoluowała od stylu rokokowego do wczesnoklasycystycznego, przy czym jego dzieła sztuki sepulkralnej do końca życia rzeźbiarza zachowały walory rzeźby barokowej. Pigalle poza rzeźbami o tematyce mitologicznej i religijnej tworzył także dzieła portretowe, alegoryczne i rodzajowe, zajmował się także rzeźbą pomnikową i nagrobną.

Ważniejsze dzieła | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Słownik Sztuki Francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1981.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jean-Baptiste Pigalle" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy