Jean Reno


Jean Reno w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jean Reno z żoną Zofią Borucką,
Nowy Jork 2010

Jean Reno, właśc. Juan Moreno y Herrera Jiménez[1] (ur. 30 lipca 1948 w Casablance) – francuski aktor hiszpańskiego pochodzenia. Występował w produkcjach europejskich, amerykańskich i japońskich, takich jak Goście, goście (1993), Leon zawodowiec (1994), Mission: Impossible (1996), Ronin (1998), Godzilla (1998), Purpurowe rzeki (2000), Kod da Vinci (2006), Różowa Pantera (2006) i Opancerzony (2009).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodził się w Casablance w rodzinie katolickiej[2]. Jego ojciec pochodził z Sanlúcar de Barrameda[3], a matka z Jerez de la Frontera[3] na południu Hiszpanii. Ojciec z zawodu był zecerem, a matka pracowała dorywczo[4]. Zaraz po ślubie wyemigrowali do Maroka, uciekając przed reżimem generała Franco. Wychowywał się z młodszą siostrą Maríą Teresą „Maite”[4]. Jego matka zmarła na raka, gdy był nastolatkiem[4].

W wieku siedemnastu lat zaciągnął się do wojska, stacjonował we Francji i w Niemczech[5]. Po odbyciu służby wojskowej zamieszkał w Paryżu, gdzie podjął naukę w szkole teatralnej Le Cours Simon[6][2]. Prowadził sklep spożywczy i biuro turystyczne[4].

Kariera | edytuj kod

Marzył o karierze aktorskiej i w związku z tym dołączył do teatralnej grupy objazdowej.

W 1979 zadebiutował we francusko-włoskim dramacie Costy-Gavrasa Blask kobiecości wg powieści autorstwa Romaina Gary’ego u boku Yvesa Montanda i Romy Schneider[7]. Popularność zawdzięcza przede wszystkim Lucowi Bessonowi[8]. Role w jego filmach przyniosły mu międzynarodową sławę.

Był też twarzą kampanii reklamowej polskiego piwa EB (2000)[4], UPS w Wielkiej Brytanii, napojów i samochodów w Japonii, w tym Toyoty (2005)[4]. Wystąpił w teledysku do piosenki Vincenta Delerma „Cosmopolitan” (2002).

W 2001 ukazała się biografia Jean Reno autorstwa Emmanuela Haymanna[9], w 2004 przetłumaczono ją na język polski.

W 2004 jego postać pojawiła się w popularnej grze Onimusha 3: Demon Siege.

Życie prywatne | edytuj kod

W latach 1977-1995 był żonaty z Geneviève Reno, z którą ma dwójkę dzieci: córkę Sandrę (ur. 1978) i syna Mickaëla (ur. 1980). W latach 1996-2001 jego drugą żoną była polska modelka Nathalie Dyszkiewicz, poznana na Champs Elysées w Paryżu, z którą również ma dwójkę dzieci: syna Toma (ur. 1996) i córkę Serenę (ur. 1998). 29 lipca 2006 poślubił Zofię Borucką, urodzoną w Londynie modelkę i aktorkę. Świadkami na ślubie byli Nicolas Sarkozy i Johnny Hallyday[10]. Mają dwóch synów: Cielo (ur. 2009) i Deana (ur. 2011).

Nagrody i nominacje | edytuj kod

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Personalidade: Jean Reno (French Protectorate of Morocco) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-07-06].
  2. a b Jean Reno Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-07-06].
  3. a b Jean Reno – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2012-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-06)].
  4. a b c d e f Ze spożywczego do... Hollywood (pol.). [dostęp 2012-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-06)].
  5. Jean Reno (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2019-07-06].
  6. Le Cours Simon (fr.). Le Cours Simon. [dostęp 2020-03-30].
  7. Jean Reno (30 de Julho de 1948) (port.). Filmow. [dostęp 2019-07-06].
  8. Jean Reno (fr.). AlloCiné. [dostęp 2019-07-06].
  9. Emmanuel Haymann: Jean Reno. Éditions Favre, 2001. ISBN 978-2828906375.
  10. Les acteurs qui soutiennent des candidats: Jean Reno – Nicolas Sarkozy (fr.). L'Internaute. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-06)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jean Reno" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy