Jedna Rosja


Jedna Rosja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 14 cze 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania 9 Kongres partii Jedna Rosja, 15 kwietnia 2008 „Rosja Putina. Zjednoczona i niezwyciężona”

Jedna Rosja[3] (ros. Единая Россия, Jedinaja Rossija, literalnie Zjednoczona Rosja) – największa partia polityczna w Federacji Rosyjskiej, obecnie w posiadaniu 343 z 445 miejsc w Dumie Państwowej. Określa się jako partia konserwatywna i popiera politykę administracji premiera Dmitrija Miedwiediewa, jest także zapleczem politycznym Prezydenta Rosji, Władimira Putina. Partia została założona 2 grudnia 2001 na zjeździe scalającym trzy organizacje partyjne: Jedność (z liderem Siergiejem Szojgu), Ojczyzna (z liderem Jurijem Łużkowem) i Cała Rosja (z liderem Mintimerem Szajmijewem), powstała z niej nowa Wszechrosyjska Polityczna Partia Jedność i Ojczyzna – Jedna Rosja.

Według manifestu politycznego partii z 2003 celem partii jest: „Ścieżka narodowego sukcesu, zjednoczenie sił politycznych odpowiedzialnych za kraj, mające na celu zminimalizować różnice między bogatymi i biednymi, młodymi i starymi, państwa, gospodarki i społeczeństwa. Gospodarka powinna łączyć wolność rynku i państwa, oraz jego odpowiednią regulację. Partia odrzuca ideologie lewicowe i prawicowe, w zamian za «polityczny centryzm», którym można zjednoczyć wszystkie warstwy społeczeństwa”[4]. W partii istnieją m.in. grupy liberalno-konserwatywne, konserwatywne, konserwatywno-liberalne i socjalkonserwatywne[5].

Według danych z dnia 20 września 2005, partia posiadała łącznie około 29 856 biur lokalnych na terenie całego kraju, a także jedno zagraniczne biuro w Izraelu[6], prowadzone w związku z umową z izraelską partią Kadima[6].

W 2018 r. partia przegrała drugie tury wyborów gubernatorów w Kraju Chabarowskim i obwodzie władimirskim, a w Chakasji kandydat JR wycofał się z drugiej tury mimo uzyskania w pierwszej drugiego miejsca[7].

Poparcie | edytuj kod

Elektorat | edytuj kod

Według badań, wyborcy Jednej Rosji byli młodsi i bardziej obeznani w sprawach rynkowych niż przeciętny wyborca. Dużą część elektoratu partii stanowią pracownicy państwowi, emeryci i personel wojskowy, czyli ludzie, których warunki bytowe uzależnione są od państwa[9]. 64% wyborców Jednej Rosji to kobiety. W wyborach do Dumy Państwowej w 2011 zaobserwowano wzrost liczby wyborców wśród młodych osób.[10]

Ważni członkowie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. http://er.ru/er/rubr.shtml?110113 Единая Россия: контакты
  2. https://web.archive.org/web/20121025025351/http://www.minjust.ru/common/img/uploaded/docs/2011.02.01_Edinaya_Rossiya_perechen.doc
  3. Rosja. Partie polityczne. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2017-09-07].
  4. White, Stephen: The Political Parties. Durham: Duke University Press, 2005, s. 6.Developments in Russian Politics. ISBN 0-8223-3522-0. (ang.)
  5. Remington, Thomas F. (2010). „Parliamentary Politics in Russia”. In White, Stephen. Developments in Russian Politics 7. New York: Palgrave Macmillan. ​ISBN 978-0-230-22449-0​.
  6. a b Lily Galili and Haaretz Correspondent: Russian PM Putin to open official party branch in Israel (ang.). [dostęp 2011-04-19].
  7. WacławW. Radziwinowicz WacławW., Wyborcy pokazali Putinowi żółtą kartkę, wyborcza.pl, 24 września 2018 [dostęp 2018-09-25] .
  8. IFES Election Guide | Country Profile: Russia, electionguide.org [dostęp 2017-11-24]  (ang.).
  9. http://mercury.ethz.ch/serviceengine/Files/ISN/133117/ipublicationdocument_singledocument/9eeb9822-eaca-4094-9e5f-a939f30fcd4d/en/Russian_Analytical_Digest_102.pdf
  10. http://asia.rbth.com/articles/2011/11/23/seven_parties_one_virtually_certain_outcome_13794.html

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (partie polityczne Federacji Rosyjskiej):
Na podstawie artykułu: "Jedna Rosja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy