Jednopłat


Jednopłat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przykład górnopłatu: Cessna 182 Skylane. Przykład dolnopłata: Supermarine Spitfire. Przykład średniopłata: MiG-15

Jednopłat – typ konstrukcji samolotu lub szybowca, który jest wyposażony w jeden płat nośny (dwa skrzydła). Ten układ charakteryzuje się najmniejszym oporem czołowym oraz najmniejszą masą z pozostałych układów (dwupłat, trójpłat).

Wykorzystywany od początków lotnictwa, przez pewien okres był wyparty przez dwupłatowiec. Było to spowodowane ograniczoną wytrzymałością stosowanych materiałów, a co za tym idzie małą sztywnością pierwszych skrzydeł i ich łamaniem się. W dzisiejszych czasach stało się możliwe budowanie samolotów o dużych, pojedynczych płatach nośnych i konstrukcja ta zdominowała rynek ze względu na zdecydowanie lepsze właściwości aerodynamiczne.

Pierwsze samoloty w tym układzie:

  • Rumpler (1908 r.)
  • Bleriot XI (1909 r.)

Samoloty w układzie jednopłata dzielą się na trzy podgrupy:

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jednopłat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy