Jelena Wiesnina


Jelena Wiesnina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jelena Wiesnina, ros. Елена Сергеевна Веснина (ur. 1 sierpnia 1986 we Lwowie) – rosyjska tenisistka, złota medalistka igrzysk olimpijskich z Rio de Janeiro (2016) w grze podwójnej, mistrzyni French Open 2013, US Open 2014 i Wimbledonu 2017 w grze podwójnej, mistrzyni Australian Open 2016 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji i zdobywczyni tego trofeum z 2007 roku, medalistka Letniej Uniwersjady 2013 rozgrywanej w rosyjskim Kazaniu w konkurencjach gry podwójnej kobiet, gry mieszanej oraz gry drużynowej kobiet. Od 11 czerwca do 15 lipca 2018 liderka deblowego rankingu tenisistek.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

W swojej karierze wygrała trzy turnieje WTA Tour w grze pojedynczej: w 2013 roku w Hobart, gdzie w finale pokonała Monę Barthel 6:3, 6:4, i Eastbourne, gdzie zwyciężyła Jamie Hampton 6:2, 6:1, a także cztery lata później w Indian Wells, gdzie wygrała ze Swietłaną Kuzniecową 6:7(6), 7:5, 6:4.

Wiesnina występuje także w deblu, w którym wygrała dziewiętnaście turniejów. Doszła do dziesięciu finałów Wielkiego Szlema, z czego w trzech zwyciężyła. Triumf świętowała razem z Jekatieriną Makarową w Paryżu w 2013 roku, w Nowym Jorku rok później oraz na Wimbledonie w 2017 roku. W 2016 roku została złotą medalistką olimpijską w grze podwójnej.

W grze mieszanej czterokrotnie dochodziła do finałów turnieju wielkoszlemowego, z czego jeden finał wygrała – w 2016 roku w Australian Open, gdzie razem z Bruno Soaresem pokonali parę Coco VandewegheHoria Tecău wynikiem 6:4, 4:6, 10–5. Finalistką została w 2012 roku, kiedy podczas Australian Open, w parze z Leanderem Paesem przegrała w finale 3:6, 7:5, 3–10 z parą Horia Tecău oraz Bethanie Mattek-Sands[1], a także na Wimbledonie w 2011 (w parze z Maheshem Bhupathim przegrali z Melzerem i Benešovą 3:6, 2:6) i 2012 roku, kiedy razem z Paesem ulegli Mike’owi Bryanowi i Lisie Raymond 3:6, 7:5, 4:6.

Podczas finałów Pucharu Federacji 2007 była jedną z trzech zawodniczek, które brały czynny udział w rozgrywkach finałowych. Pokonała Marę Santangelo, co pogłębiło jedynie porażkę Włoszek w tej edycji zawodów.

Historia występów wielkoszlemowych | edytuj kod

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w grze podwójnej | edytuj kod

Występy w grze mieszanej | edytuj kod

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra pojedyncza 10 (3–7) | edytuj kod

Gra podwójna 44 (19–25) | edytuj kod

Gra mieszana 4 (1–3) | edytuj kod

Występy w Turnieju Mistrzyń | edytuj kod

W grze podwójnej | edytuj kod

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy | edytuj kod

W grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w igrzyskach olimpijskich | edytuj kod

Gra podwójna | edytuj kod

Gra mieszana | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Mattek-Sands & Tecau Claim Mixed Doubles (ang.). wtatennis.com, 2012-01-29. [dostęp 2012-01-29].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jelena Wiesnina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy