Jerzy (Pańkowski)


Jerzy (Pańkowski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biskup Jerzy podczas obchodów 70. rocznicy wybuchu powstania warszawskiego pod pomnikiem Polegli Niepokonani w Warszawie (2014)
W czasie wizyty patriarchy Jerozolimy Teofila III w Senacie RP w 2010 (biskup Jerzy pierwszy z prawej)

Jerzy (pełny tytuł: Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Jerzy, Prawosławny Arcybiskup Wrocławski i Szczeciński), imię świeckie Mariusz Pańkowski (ur. 4 sierpnia 1974 w Białymstoku) – polski arcybiskup prawosławny, ordynariusz diecezji wrocławsko-szczecińskiej, Prawosławny Ordynariusz Wojska Polskiego, podporucznik. Profesor nauk teologicznych, rektor Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie w kadencji 2020–2024, wcześniej prorektor tej uczelni.

Spis treści

Młodość i wczesna działalność | edytuj kod

W wieku 12 lat zaczął przysługiwać w soborze św. Mikołaja w Białymstoku. W tym okresie po raz pierwszy spotkał się z biskupem Sawą (Hrycuniakiem), co przesądziło o jego późniejszej decyzji o wstąpieniu do monasteru. Według własnych wspomnień biskupa Jerzego, decyzję tę podjął w wieku trzynastu lat, zaś jako piętnastolatek, 31 maja 1989, złożył u biskupa Sawy podanie o zgodę na złożenie wieczystych ślubów mniszych. Duchowny skierował go do monasteru w Supraślu jako posłusznika, pod opiekę jego przełożonego Mirona (Chodakowskiego)[1].

Równocześnie ze wstąpieniem do monasteru Mariusz Pańkowski rozpoczął naukę w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie, które ukończył z wyróżnieniem w 1993, zdając równocześnie egzamin dojrzałości[2]. 17 grudnia 1993 złożył śluby zakonne w riasofor[3]. Pracował jako nauczyciel religii prawosławnej w przedszkolu w Supraślu[1].

W 1993 rozpoczął w trybie zaocznym studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej[1]. Następnie został skierowany do kontynuowania nauki na Wydziale Teologii Narodowego Uniwersytetu Ateńskiego. Przed podjęciem studiów przebywał rok w monasterze Paraklet w pobliżu Aten[1].

W trakcie studiów zdał egzamin państwowy z języka greckiego, nauczył się również koine[3]. 1 stycznia 1995 otrzymał święcenia diakońskie z rąk arcybiskupa białostockiego i gdańskiego Sawy[3]. 10 września 1998 złożył w monasterze w Supraślu wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Jerzy na cześć świętego mnicha Jerzego Chozewity[2].

15 października 1998 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk patriarchy ekumenicznego Bartłomieja w cerkwi Hagia Sophia w Białymstoku[4]. 30 kwietnia 1999 otrzymał godność ihumena, zaś 4 maja tego samego roku został namiestnikiem stauropigialnego monasteru św. Onufrego w Jabłecznej[2] Od 3 kwietnia 2000 archimandryta[3].

Biskup | edytuj kod

28 listopada 2006 Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego zdecydował o powołaniu archimandryty Jerzego na biskupa-wikariusza diecezji warszawsko-bielskiej z tytułem biskupa siemiatyckiego[3].

28 stycznia 2007[3] odbyła się chirotonia biskupia archimandryty Jerzego w soborze św. Marii Magdaleny w Warszawie. Pierwsza Święta Liturgia celebrowana przez bpa Jerzego w Siemiatyczach odbyła się 15 lutego tegoż roku[5].

16 maja 2017 na nadzwyczajnym posiedzeniu Świętego Soboru Biskupów PAKP podniesiony do rangi arcybiskupa i mianowany – w związku ze śmiercią abpa Jeremiaszaordynariuszem prawosławnej diecezji wrocławsko-szczecińskiej[6][7]. Uroczysty ingres miał miejsce 18 czerwca 2017 w soborze Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy we Wrocławiu[8][9].

Prawosławny Ordynariusz Wojska Polskiego | edytuj kod

9 czerwca 2010 w Warszawie na nadzwyczajnym posiedzeniu Świętego Soboru Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego zgłoszona została jego kandydatura do godności Prawosławnego Ordynariusza Wojska Polskiego, po tragicznie zmarłym Mironie (Chodakowskim)[10]. Na wakującą katedrę został wybrany jednogłośnie[11].

23 czerwca 2010 Czesław Piątas, w imieniu Ministra Obrony Narodowej, Bogdana Klicha wręczył mu nominację na stanowisko Prawosławnego Ordynariusza Wojskowego w Prawosławnym Ordynariacie Wojska Polskiego[12]. 12 października 2010 miał miejsce jego ingres na katedrę Prawosławnego Ordynariusza Wojska Polskiego oraz oficjalne powitanie z wojskiem[13]. 3 listopada złożył przysięgę wojskową w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie[14]. 9 maja 2011 został mianowany na I stopień oficerski[15][16].

15 lipca 2012 brał udział w poświęceniu cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Katyniu[17].

Działalność na forum prawosławia światowego | edytuj kod

Wielokrotnie znajdował się w składzie delegacji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego przebywających z oficjalnymi wizytami w innych lokalnych Kościołach Prawosławnych[1]. Był również delegatem PAKP na posiedzenia komisji przygotowującej sobór panprawosławny[2].

W 2016 został członkiem delegacji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego[18].

Praca naukowo-dydaktyczna | edytuj kod

W 1999 obronił pod kierunkiem metropolity Warszawy i całej Polski Sawy pracę magisterską nt. Nauka św. Grzegorza Palamasa o niestworzonym świetle[3]. Studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej ukończył z wyróżnieniem. W 2003 obronił rozprawę doktorską Mistyka światła w tradycji Kościoła Wschodniego również napisaną pod kierunkiem metropolity Sawy[2]. W tym samym roku został zatrudniony w ChAT jako wykładowca teologii zasadniczej, homiletyki oraz języka cerkiewnosłowiańskiego[3]. Homiletykę wykładał również w Prawosławnym Seminarium Duchownym[3].

W 2006 został kierownikiem Katedry Prawosławnej Teologii Praktycznej ChAT. W 2008 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych na podstawie rozprawy poświęconej postaci św. Ignacego (Brianczaninowa)[3][19]. W tym samym roku objął funkcję kierownika Sekcji Teologii Prawosławnej ChAT[2]. W 2012 został prorektorem ChAT (w 2016 został wybrany na kolejną kadencję[20]).

5 czerwca 2014 uzyskał tytuł profesora nauk teologicznych[21][22]. W 2015 został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego ChAT[23].

W 2019 został członkiem Rady Naukowej czasopisma „Studia i Dokumenty Ekumeniczne[24].

7 maja 2020 r. został wybrany rektorem ChAT na kadencję 2020–2024[25].

Publikacje książkowe | edytuj kod

Jest autorem książek[26]:

  • W poszukiwaniu Zbawienia. Bogactwo i piękno życia duchowego w ascetyczno-teologicznej myśli św. Ignacego Branczaninowa, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2006
  • Teologia kerygmatu, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2012
  • Na początku był Chrystus. Z bp. Marcinem Hintzem, bp. Jerzym Pańkowskim i bp. Grzegorzem Rysiem rozmawiali Jakub Drath i Janusz Poniewierski, Wydawnictwo Znak, Kraków 2016
  • Nie zaniedbuj w sobie daru łaski... Rozważania o kapłaństwie, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2016 ​ISBN 978-83-60273-35-7
  • Śmierć, pogrzeb i modlitwa za zmarłych w Kościele prawosławnym, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2018 ​ISBN 978-83-60273-48-7

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Modlitwa nas łączy. Z biskupem siemiatyckim, prawosławnym ordynariuszem Wojska Polskiego rozmawia Anna Radziukiewicz, „Przegląd Prawosławny”, nr 11 (305), ISSN 1230–1078, ss.4–7
  2. a b c d e f J. Charkiewicz, Biskup Siemiatycki Jerzy (Pańkowski) nowym Biskupem Wojskowym Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego, „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”, nr 7–8 (248–249), ISSN 02039–4499, s.3
  3. a b c d e f g h i j ks. M. Bendza, Jego Ekscelencja Biskup dr hab. prof. ChAT Jerzy (Pańkowski) Prawosławny Ordynariusz Wojskowy, „Polski Żołnierz Prawosławny”, nr 3 (65), lipiec-sierpień-wrzesień 2010, ISSN 1233-7587, s.5
  4. W służbie Bogu i ludziom, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-60311-14-1​, s.72
  5. Chirotonia biskupa Jerzego
  6. Czytaj więcej: http://www.wspolczesna.pl/wiadomosci/siemiatycze/a/biskup-siemiatycki-jerzy-pankowski-ordynariuszem-prawoslawnej-diecezji-wroclawskoszczecinskiej,12081766/
  7. Biskup siemiatycki Jerzy Pańkowski nowym ordynariuszem prawosławnej diecezji wrocławsko-szczecińskiej, www.radio.bialystok.pl [dostęp 2017-11-24]  (ang.).
  8. Polska Agencja Prasowa – Arcybiskup Jerzy objął prawosławną diecezję wrocławsko-szczecińską [dostęp: 18.06.2017.]
  9. Oficjalna strona Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Ingres władyki Jerzego do katedry wrocławskiej [dostęp: 20.06.2017.]
  10. meg: Wybrano nowego zwierzchnika prawosławnego ordynariatu. W: Polska Agencja Prasowa [on-line]. Wirtualna Polska. [dostęp 2010-06-09].
  11. A. Radziukiewicz, Biskup Jerzy ordynariuszem wojskowym, „Przegląd Prawosławny”, nr 11 (305), listopad 2010, ISSN 1230–1078, ss.2–4
  12. meg: Nowy Prawosławny Ordynariusz Wojskowy. Ministerstwo Obrony Narodowej. [dostęp 2010-06-23].
  13. Ingres prawosławnego biskupa Jerzego
  14. M. Kalina, Przysięga bp. Jerzego
  15. Patent oficerski – zdjęcie. wp.mil.pl. [dostęp 2011-06-30].
  16. Bp. Jerzy mianowany na stopień podporucznika. wp.mil.pl, 2011-06-29. [dostęp 2011-06-30].
  17. Предстоятель Русской Церкви совершил освящение храма-памятника Воскресения Христова в Катыни и Божественную литургию в новоосвященном храме
  18. Metropolita Sawa przybył na Kretę (pol.). wiadomosci.cerkiew.pl. [dostęp 2016-06-23].
  19. Ks. bp prof. dr hab. Jerzy Mariusz Pańkowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2017-05-18] .
  20. Komunikat Uczelnianej Komisji Wyborczej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. chat.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-13)].
  21. Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Biskup Jerzy profesorem belwederskim [dostęp: 18.06.2014.]
  22. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 czerwca 2014 r. nr 115-10-14 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2014 r. poz. 546).
  23. Jerzy Pańkowski (pol.). www.chat.edu.pl. [dostęp 2015-06-05].
  24. Studia i Dokumenty Ekumeniczne. chat.edu.pl. [dostęp 2019-04-02].
  25. Abp prof. dr hab. Jerzy Pańkowski – nowym Rektorem ChAT. cerkiew.pl. [dostęp 2020-05-07].
  26. Jerzy Pańkowski
  27. M.P. z 2014 r. poz. 979 – pkt 1.
Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Jerzy (Pańkowski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy