Jerzy Albrecht


Jerzy Albrecht w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Albrecht (ur. 7 października 1914 we Wrzeszczewicach, zm. 8 września 1992 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk komunistyczny. Podpułkownik ludowego Wojska Polskiego[1]. Minister finansów w latach 1960–1968, członek (1955–1957) i zastępca przewodniczącego (1957–1960) Rady Państwa. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Jana i Natalii. W latach 1933–1936 studiował w Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. W 1934 został członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, w 1938 wszedł w skład komitetu warszawskiego tej organizacji. W latach 1938–1939 działał w Klubie Demokratycznym[1].

Po kampanii wrześniowej znalazł się na terenie okupacji sowieckiej we Lwowie. Od 1941 należał do Związku Walki Wyzwoleńczej[1]. W 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, od maja do sierpnia 1942 był I sekretarzem Komitetu Warszawskiego PPR[2]. Następnie został aresztowany przez Gestapo. W latach 1942–1945 więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych na Majdanku, we Flosenburgu i Gross Rosen[1].

Od czerwca 1945 do listopada 1948 ponownie I sekretarz Komitetu Warszawskiego PPR[2]. W latach 1945-1948 był również członkiem Komitetu Centralnego PPR, a w latach 1947–1948 członkiem Sekretariatu PPR. Od 1948 był członkiem Biura Organizacyjnego KC PPR oraz kierownikiem kolejno Wydziału Propagandy i Prasy oraz Działu Propagandy, Kultury i Oświaty KC PPR. Od 1948 w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, pozostał kierownikiem Działu Propagandy, Kultury i Oświaty, tym razem Komitetu Centralnego PZPR, a także członkiem Biura Organizacyjnego KC (do 1954). W latach 1948–1968 wchodził w skład KC PZPR, a w latach 1956–1961 sekretarz KC. W latach pięćdziesiątych związany z frakcją tzw. puławian[3] zaliczany (obok Władysława Matwina) do grupy tzw. młodych sekretarzy. Po 1968 wycofał się z życia politycznego.

W latach 1945–1969 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji. w latach 1952–1956 przewodniczący Komisji Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W latach 1952–1956 był także członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego. Wieloletni członek Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Od marca do sierpnia 1956 roku był sekretarzem KC PZPR odpowiedzialnym za oświatę[4]. W latach 1950–1956 przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej m.st. Warszawy, w latach 1955–1957 członek, a w latach 1957–1961 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. W latach 1960–1968 był ministrem finansów.

Delegat na I, II, III i IV Zjazd PZPR[1].

Odznaczenia i ordery | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-06].
  2. a b Encyklopedia Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1975, s. 495.
  3. Październik i „Mała stabilizacja". W: Jerzy Eisler: Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989. Warszawa: POW „BGW", 1992, s. 61-62. ISBN 83-7066-208-0.
  4. Zbigniew Osiński, Nauczanie historii w szkołach podstawowych w Polsce w latach 1944-1989 : uwarunkowania organizacyjne oraz ideologiczno-polityczne, Lublin 2010, s. 89.
  5. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  6. M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 224
  7. M.P. z 1947 r. nr 71, poz. 480
  8. M.P. z 1946 r. nr 26, poz. 23
  9. Życie Partii, styczeń - marzec 1987, str. 55

Bibliografia | edytuj kod

  • Nowa Encyklopedia Powszechna, tom 1, ​ISBN 83-01-11097-X​ str. 92
  • Kalendarz Warszawski 1962 s. 49
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Albrecht" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy