Jerzy Andrzej Czaplic


Jerzy Andrzej Czaplic w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Andrzej Czaplic herbu Kierdeja – marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1705 roku[1], podwojewodzi kijowski, stolnik wołyński w latach 1703-1707, stolnik owrucki w latach 1688-1703, pułkownik królewski, starosta krzemieńczucki.

Konsyliarz województwa wołyńskiego w konfederacji sandomierskiej 1704 roku[2].

Bibliografia | edytuj kod

  • Urzędnicy województw kijowskiego i czernihowskiego". Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski. Kórnik 2002, s. 261.
  • Urzędnicy wołyńscy XIV-XVIII w". Oprac. Marian Wolski, Kórnik 2007, s. 159.

Przypisy | edytuj kod

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 130.
  2. Mylnie zapisany jako Stanisław, Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s]
Na podstawie artykułu: "Jerzy Andrzej Czaplic" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy