Jerzy Dołgoruki


Jerzy Dołgoruki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy I Dołgoruki, (ros. Юрий Долгорукий, Jurij Dołgorukij), (ur. w latach 90. XI wieku, zm. 15 maja 1157) – kniaź rostowsko-suzdalski (od 1117) oraz wielki książę kijowski (1155-1157), szósty syn Włodzimierza II Monomacha. Uznawany za założyciela Moskwy.

Do śmierci ojca w 1125 r. rządził Księstwem Włodzimiersko-Suzdalskim. W 1125 r. przeniósł stolicę Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego z Rostowa do Suzdala. Po 1132 r. ruszył na podboje na południe, zajmując Perejasław oraz Kijów.

Założył szereg twierdz oraz miast, m.in. Dubnę, Twer, Peresław Zaleski, także miasta takie jak Moskwa, otoczona fosą oraz drewnianą palisadą (1156) oraz Dmitrów, założony w 1154 roku.

W 1149 r. rozbił wojska wielkiego księcia Izjasława II i oblegał Kijów, jednak został zmuszony do powrotu do Suzdala. Powrócił w 1155 r. i zajął miasto.

Miał synów: Andrzeja, Michała, Wsiewołoda.

W 1157 r. został otruty podczas uczty przez kijowskich bojarów, a jego suzdalskich rycerzy wymordowano. Pochowany w cerkwi Spaskiej na Berestowie.

Przydomek Dołgoruki (Długoręki) nadano mu z powodu upartego wyciągania rąk po posiadłości południoworuskie.

W 1998 r. powstał film historyczny oparty na motywach jego życia pt. Knyaz Juriy Dolgorukiy (Князь Юрий Долгорукий) w reż. Siergieja Tarasowa.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Dołgoruki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy