Jerzy Faryno


Jerzy Faryno w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Faryno (ur. 18 lutego 1941) – polski literaturoznawca, rusycysta.

Ukończył w roku 1964 studia filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Po dyplomie prowadził na macierzystej uczelni działalność dydaktyczną do roku 1974.

W latach 1974-1996 wykładał na Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej – Akademii Podlaskiej w Siedlcach, od roku 1992 profesor nadzwyczajny. Od 1991 docent szwedzkojęzycznego uniwersytetu Åbo Akademi w Turku (Finlandia), emerytowany profesor Instytutu Slawistyki PAN. W roku 1986 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie pracy o twórczości Mariny Cwietajewej. W roku 1973 uzyskał habilitację na podstawie pracy o twórczości Eugeniusza Winokurowa.

Jest członkiem kolegiów redakcyjnych "Essays in Poetics" (Keele, Wielka Brytania), "Диалог. Хронотоп. Карнавал" (Witebsk, Białoruś), "Philologia" (Rīga, Łotwa) oraz "Вестник Молодых Ученых" (Petersburg)

Dzieła (wybór) | edytuj kod

  • Wstęp do semantycznej interpretacji tekstu literackiego. (Dla studentów-rusycystów), Warszawa 1972.
  • Введение в литературоведение. Часть I. - Wstęp do literaturoznawstwa. Część I., Katowice 1978.
  • Введение в литературоведение. Часть II. - Wstęp do literaturoznawstwa. Część II., Katowice 1980.
  • Введение в литературоведение. Часть III. - Wstęp do literaturoznawstwa. Część III., Katowice 1980.
  • Мифологизм и теологизм Цветаевой. («Магдалина» - «Царь-Девица» - «Переулочки»). Wien 1985.
  • Поэтика Пастернака. («Путевые записки» - «Охранная грамота»). Wien 1989.
  • Белая Медведица - Ольха - Мотовилихаи - Хромой из господ. Археопоэтика «Детства Люверс» Бориса Пастернака. Stockholm 1993.
  • Dešifriranje ili Nacrt eksplikativne poetike avangarde, Zagreb 1993.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Jerzy Faryno" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy