Jerzy Fronczak


Jerzy Fronczak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Fronczak (ur. 2 sierpnia 1922 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1980 tamże) – polski piłkarz grający na pozycji lewego pomocnika.

Karierę piłkarską rozpoczynał w latach okupacji, w konspiracyjnym zespole Wawelu; po wojnie krótko był piłkarzem Warszawianki, a od 1945 Polonii. W 1946 zdobył mistrzostwo Polski z Polonią Warszawa, zaliczając cztery występy ligowe w sezonie. W 1947 jako pierwszy z zawodników, którzy zdobywali mistrzostwo Polski, zakończył karierę. Z wykształcenia był technikiem technologiem.

Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu wolskim[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. PAMIĘTAJMY O TYCH, KTÓRZY JUŻ ODESZLI - GROBY POLONISTÓW. kspolonia.pl. [dostęp 2020-05-22].

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski, Polonia, Warszawianka, Gwardia. Prawdziwa historia trzech klubów (7. część serii "Kolekcja klubów"), Wydawnictwo GiA, Katowice 2003, s. 233
Na podstawie artykułu: "Jerzy Fronczak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy