Jerzy Fryderyk Poths


Jerzy Fryderyk Poths w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Fryderyk Poths (Jerzy Fryderyk de Poths, Potz) herbu Trójstrzał (ur. 1750 w Stuttgarcie, zm. 1806) – kupiec, bankier, polski szlachcic, członek Tymczasowej Dyrekcji Biletów Skarbowych i dyrektor płatny Dyrekcji Biletów Skarbowych w czasie powstania kościuszkowskiego w 1794 roku[1], właściciel majątku Łomianki i Buraków koło Warszawy.

Do Polski przybył z Niemiec jako kupiec-hurtownik, a w końcu lat 80. XVIII wieku zajął się działalnością finansową. Ożenił się z Anną Rheinschmidt, siostrą jednego ze znanych w tym czasie chirurgów warszawskich. Za swoje zasługi w działalności finansowej uzyskał w 1790 szlachectwo.

Był jednym z obywateli Warszawy, którzy zyskali zaufanie władz insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku. Na wezwanie Rady Zastępczej Tymczasowej zajmował się opracowaniem projektu pożyczki dla powstańców, a w maju uczestniczył przy opracowaniu zasad obrotu gotówkowego. Rada Najwyższa Narodowa mianowała Pothsa na jednego z siedmiu dyrektorów Dyrekcji Biletów Skarbowych.

Zmarł bezpotomnie, a majątek przekazał siostrze Karolinie z mężem Leonem Czarnotą Bojarskim oraz bratu Henrykowi z żoną i pięciorgiem dzieci.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ewa Pustoła-Kozłowska: Spacerownik po Łomiankach. Łomianki: 2010, s. 8.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojciech Morawski, Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku, Warszawa 1998, s. 25.
Na podstawie artykułu: "Jerzy Fryderyk Poths" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy