Jerzy Fryderyk Radziwiłł


Jerzy Fryderyk Radziwiłł w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Fryderyk Radziwiłł - herbu Trąby (ur. 11 stycznia 1860 w Berlinie, zm. 24 stycznia 1914 w Wiedniu) – syn Antoniego Wilhelma, mąż Marii Róży z Branickich, ojciec Antoniego Albrechta Wilhelma, zwanego Abą. Był XV ordynatem na Nieświeżu, XIII ordynatem na Klecku [1]

Spis treści

Zarys biografii | edytuj kod

Książę Jerzy najstarszym synem księcia Antoniego Wilhelma, pruskiego oficera i generała artylerii. Po śmierci ojca objął w posiadanie ordynację nieświeską i klecką. W 1883 roku ożenił się z Marią Różą Branicką córką Władysława Michała Branickiego. Po ślubie wiódł książę bogate życie towarzyskie. Bawił się i używał życia, czego efektem stała się u niego ciężka choroba zakończona paraliżem postępowym i zupełną niepoczytalnością. Pochowany został w krypcie rodzinnego mauzoleum w Kościele Bożego Ciała w Nieświeżu.

Był ojcem sześciorga dzieci synów: Antoniego Albrechta Wilhelma, Karola Mikołaja i Leona Władysława oraz trzech córek: Róży (1884–1949), Teresy Katarzyny (1889–1975) oraz Elżbiety Heleny (1894-1986)

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane bigraficzne

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Polski słownik biograficzny, Wrocław-Warszawa 1987, t. 30, z. 1-3 (Radziwiłłowie).


Na podstawie artykułu: "Jerzy Fryderyk Radziwiłł" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy