Jerzy Hołowiecki


Jerzy Hołowiecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Hołowiecki (ur. 8 maja 1937 w Warszawie) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych ze specjalnościami choroby wewnętrzne, onkohematologia i transplantacja szpiku kostnego.

Spis treści

Edukacja | edytuj kod

W czasie II wojny światowej rodzinę Hołowieckich deportowano do ZSRR, po jej zakończeniu powrócił do Polski i osiadł w Wałbrzychu, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i gimnazjum. W 1953 przeprowadził się do Bytomia i kontynuował naukę w II Liceum Ogólnokształcącym. Dwukrotny laureat ogólnopolskich olimpiad z dziedziny chemii. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1955 podjął studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej. Dyplom lekarza zdobył w 1962. Staże naukowe odbywał w renomowanych klinikach, m.in. w Londynie (Birch Hill Hospital, Kings College Hospital), Wiedniu (Instytut Białaczek i Hematologii L. Boltzmanna) i Zurychu.

Specjalizacje:

  • 1966 – I stopnia z chorób wewnętrznych
  • 1970 – II stopnia z chorób wewnętrznych

Stopień naukowy doktora nauk medycznych uzyskał broniąc pracę Badania nad wpływem surowic chorych na zapalenie kłębków nerkowych na hodowle komórek ludzkiej nerki w 1968.

Kariera zawodowa | edytuj kod

W 1970 zorganizował laboratorium hematologiczne, a w 1972 Pracownię Hematologii. Rok później został ordynatorem Oddziału Hematologii.

W 1988 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1993 – stanowisko profesora zwyczajnego. Od 1988 do 2007 roku był kierownikiem Katedry i Kliniki Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach.

Od 1996 przewodniczy Polskiej Szkole Hematologii działającej pod patronatem Polskiego Towarzystwa Hematologii i Transplantologii.

20 czerwca 1998 roku Jerzy Hołowiecki został wybrany na członka korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności[1].

W 2008 roku Warszawski Uniwersytet Medyczny przyznał Jerzemu Hołowieckiemu tytuł doctor honoris causa[2][3].

W 2013 schemat leczenia ostrej białaczki szpikowej kladrybiną jego autorstwa stał się światowym standardem według zaleceń NCCN (National Comprehensive Cancer Network).

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

Publikacje | edytuj kod

  • Współautor G-CSF administered in time-sequenced setting during remission induction and consolidation therapy of adult acute lymphoblastic leukemia has beneficial influence on early recovery and possibly improves long-term outcome: a randomized multicenter study, "Leuk. Lymph." 2002, 43(2), 315-325;
  • J. Hołowiecki Przeszczepianie szpiku i komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej w nowotworach, w: Onkologia kliniczna, red. M. Krzakowski, t. 1, Warszawa 2001, 133-185;
  • J. Hołowiecki, Choroby układu krwiotwórczego, w: Interna, red. W. Januszewicz, F. Kokot, t. 2, Warszawa 2001, 711-821.
  • 150 publikacji w czasopismach
  • 28 rozdziałów w podręcznikach

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty z Beatą Stellą-Hołowiecką, również lekarzem hematologiem. Ma córkę Aleksandrę – lekarkę oraz syna Rafała – magistra ekonomii. Mieszka w Katowicach.

Przypisy | edytuj kod

  1. Polska Akademia Umiejętności - Członkowie PAU, pau.krakow.pl [dostęp 2019-09-28] .
  2. Warszawski Uniwersytet Medyczny - doktorzy honoris causa, www.wum.edu.pl [dostęp 2019-09-28] .
  3. Doktorat h.c. Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego dla prof. Hołowieckiego, Nauka w Polsce [dostęp 2019-09-28]  (pol.).
Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Jerzy Hołowiecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy