Jerzy Juszkiewicz


Jerzy Juszkiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Aleksander Juszkiewicz ps. Leliwa (ur. 11 listopada 1925 w Skarżysku-Kamiennej, zm. 12 lipca 2016 w Warszawie) – major Wojska Polskiego[1], uczestnik II wojny światowej i powstania antykomunistycznego (1944–1948). Działacz kombatancki[1].

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 11 listopada 1925 w Skarżysku-Kamiennej[1].

W lutym 1943 został żołnierzem grupy dywersyjno-sabotażowej na placówce AK Pionki w Obwodzie Kozienice Okręgu Radomsko-Kieleckiego Armii Krajowej. We wrześniu 1945 awansował na zastępcę kierownika komórki wywiadowczej „Syrena-Wisła” w strukturze Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. W lutym 1948 został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Był torturowany w więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Następnie skazano go na piętnaście lat pozbawienia wolności. W listopadzie 1956 (po ośmiu latach kary) na mocy amnestii został zwolniony z więzienia[1].

Działał w organizacjach kombatanckich m.in. jako kanclerz Kapituły Krzyża Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, prezes Rady Federacji Stowarzyszeń Weteranów i Sukcesorów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej oraz wiceprezes Zarządu Obwodu Warszawa Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j Jan Józef Kasprzyk: Nekrolog śp. Jerzego Juszkiewicza (pol.). Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, 2016-07-20. [dostęp 2017-02-12].
Na podstawie artykułu: "Jerzy Juszkiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy