Jerzy Karol Chodkiewicz


Jerzy Karol Chodkiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Karol Chodkiewicz herbu własnego (ur. 2 sierpnia 1646 – zm. 1691) – oboźny wielki litewski od 1678, pułkownik Jego Królewskiej Mości, starosta błudeński.

Syn Hieronima Karola i Izabeli z Lackich Tryznowej. Po ojcu otrzymał staro­stwo błudeńskie. Przystąpił do senatorsko-żołnierskiej konfederacji kobryńskiej 1672 roku[1]. Podpisał elekcję Jana III Sobieskiego i pod jego rozkazami walczył w wielu bitwach przeciwko Turkom. Poseł sejmiku mozyrskiego na sejm 1677 roku, sejm 1678/1679 roku, sejm 1685 roku[2]. Na sejmie 1678 mianowany deputatem do rezydowania przy królu. Posłem był z powiatu trockiego na sejmie gro­dzieńskim w 1688, a z powiatu mozyrskiego na sejmie warszawskim w tym samym roku. Żoną Chodkiewicza była Marianna Tekla Naruszewiczówna (zm. 1726) córka podkanclerzego litewskiego Aleksandra. Byli rodzicami syna Jana Karola starosty błudeńskiego, pułkownika wojsk litewskich oraz córek Joanny i Izabeli.[3]

Pochowany w cerkwi Monasteru Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Supraślu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. t II: Okresy panowań królów elekcyjnych XVI – XVII wiek, opracował Henryk Lulewicz, Wartszawa 2009, s. 390-393.
  2. Robert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 590.
  3. informacje o dzieciach. [dostęp 2016-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-16)].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Karol Chodkiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy