Jerzy Krubski


Jerzy Krubski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Antoni Krubski (ur. 13 maja 1900[1], zm. 1967) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Spis treści

Biogram | edytuj kod

Jerzy Antoni Krubski urodził się w 13 maja 1900 roku. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. 8 sierpnia 1914 roku w Miechowie, razem z siedmioma innymi ochotnikami – tzw. „patrolem skautów” wstąpił do Pierwszej Kompanii Kadrowej i przyjął pseudonim „Czerwony Brat”[2]. Z dniem 15 listopada 1918 roku przyjęty został do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia podporucznika[3].

Po zakończeniu wojny z bolszewikami pełnił służbę w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w garnizonie Warszawa[4]. 1 listopada 1924 roku rozpoczął studia na Kursie Normalnym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 36 pp[5]. Z dniem 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego[6]. W lipcu 1928 roku został przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych i przydzielony do składu osobowego inspektora armii z siedzibą w Warszawie na stanowisko referenta[7]. W 1934 roku był II oficerem sztabu inspektora armii, generała dywizji Kazimierza Sosnkowskiego. 5 grudnia 1935 roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie celem odbycia praktyki liniowej na stanowisku dowódcy batalionu[8]. Wiosną 1939 roku pełnił służbę w dowództwie 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu na stanowisku szefa sztabu[9].

Kampanię wrześniową 1939 odbył na stanowisku oficera odcinkowego dla Armii „Modlin” w Wydziale Sytuacyjnym Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza[10].

1 czerwca 1940 roku był przewidziany do objęcia stanowiska szefa sztabu Polskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Syrii. Od 1940, po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu I Korpusu. 4 października 1943 został zwolniony z tego stanowiska i przeniesiony do Inspektoratu Wyszkolenia Wojska na stanowisko kierownika Referatu Służby Sztabów[11]. W następnym roku, po lądowaniu aliantów w Normandii i otwarciu frontu zachodniego, został powołany na stanowisko szefa Polskiej Misji Wojskowej przy Kwaterze Głównej 21 Grupy Armii[12].

Awanse | edytuj kod

  • porucznik – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1156. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • kapitan – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 217. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • major – 12 marca 1933 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 15. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 75. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • pułkownik[potrzebny przypis] – ?

Ordery, odznaczenia i odznaki | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 8 z 1.06.1935 r. sprostowano datę urodzenia z "13 maja 1898" na "13 maja 1900" oraz imię z "Jerzy" na "Jerzy Antoni".
  2. 6 Sierpień 1914-1934 s. 14.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 29 z 15 marca 1919 roku.
  4. Rocznik Oficerski 1923 s. 230, 432.
  5. Rocznik Oficerski 1924 s. 214, 375 i 1365.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 42 z 11.10.1926 r.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 24.07.1928 r., Rocznik Oficerski 1928 s. 138, 218. Rocznik Oficerski 1932 s. 60, 420.
  8. Wykaz imienny oficerów, którzy byli przydzieleni do GISZ w czasie od 6 sierpnia 1926 roku do 12 maja 1935 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/106, s. 443.
  9. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939, Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 29, Fundacja CDCN, Kraków 2006, ​ISBN 978-83-7188-899-1​, s. 19, 534.
  10. Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza ... s. 301.
  11. Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna ... s. 261.
  12. Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945 s. 380-381.
  13. M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82.
  14. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 11.11.1934 r.
  15. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2105 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1756)
  16. 6 Sierpień 1914-1934 s. 18.

Bibliografia | edytuj kod

  • 6 Sierpień 1914-1934, Zarząd Główny Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1934.
  • Roczniki oficerskie z 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie, Wydawnictwo ZP Grupa Sp. z o.o., ​ISBN 978-83-61529-27-9​.
  • Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza w latach II wojny światowej, część II, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2, Warszawa 1972.
  • StanisławS. Kopański StanisławS., Wspomnienia wojenne 1939-1945, Warszawa: Bellona, 1990, ISBN 83-11-07819-X, OCLC 69456650 .
Na podstawie artykułu: "Jerzy Krubski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy