Jerzy Mirewicz


Jerzy Mirewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grobowiec Zgromadzenia Jezuitów na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, pochowany jest w nim między innymi Jerzy Mirewicz

Jerzy Mirewicz, właściwie Bronisław Wójcik (ur. 19 grudnia 1909 w Kozłówce, zm. 20 września 1996 w Gdyni) − polski pisarz; jezuita.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Jana i Katarzyny z domu Wawrzyszak. Do zakonu wstąpił w 1925, w latach 1931-1934 studiował filozofię w Vals-près-Le-Puy we Francji, a następnie od 1935 do 1939 teologię w Lublinie, gdzie w 1938 przyjął święcenia kapłańskie. W okresie II wojny światowej był członkiem Armii Krajowej, wykładał teologię w tajnym seminarium duchownym. W latach 1945 - 1958 był duszpasterzem akademickim w Lublinie. Następnie w latach 1958-1959 i 1961-1963 pracował w sekcji polskiej Radia Watykańskiego, przygotowywał w tym czasie relacje z obrad Soboru Watykańskiego II. Od 1964 do 1993 mieszkał i pracował w Wielkiej Brytanii, gdzie oprócz pracy duszpasterskiej był także wykładowcą Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie, redaktorem pisma "Przegląd Powszechny−Sodalis Marianus" (od 1967), wiceprezesem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (od 1981) oraz zastępcą redaktora naczelnego czasopisma "Pamiętnik Literacki". Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1966). Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)[1]. W 1993 powrócił do Polski i zamieszkał w Kolegium Ojców Jezuitów w Gdyni[2].

Laureat Nagrody Pisarskiej Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (1974)[3], Nagrody Kościelskich (1979).

Został pochowany w grobowcu Zgromadzenia Jezuitów na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 215-5/6-1/2)[4].

Publikacje | edytuj kod

  • Mity współczesne (1968)
  • Emigracyjne sprawy i spory (1975)
  • Wychowawcy Europy (1981)
  • Klio muza płacząca (1986)
  • Polskie lamentacje. Refleksje na temat Polski

Przypisy | edytuj kod

  1. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34.
  2. SławomirS. Szczyrba SławomirS., Czlowiek, który odpowiedzialnie przeszedł przez życie: Jerzy Mirewicz SJ (1909–1996), tom 5, Łódzkie Studia Teologiczne, 1996, s. 301-306 [dostęp 2019-10-24] .
  3. Nagrody pisarskie stowarzyszenia. W: SPK. Historia federacji. Londyn: Stowarzyszenie Polskich Kombatantów, 2013, s. 294.
  4. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Jezuici. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-10-24].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Mirewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy