Jerzy Osiatyński


Jerzy Osiatyński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Osiatyński, właśc. Epaminondas Jerzy Osiatyński[1] (ur. 2 listopada 1941 w Rydze) – polski profesor nauk ekonomicznych i polityk.

Poseł na Sejm X, I, II i III kadencji, minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania (1989–1991) i minister finansów (1992–1993), członek Rady Polityki Pieniężnej. Brat Wiktora Osiatyńskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego w Warszawie[2]. W 1964 ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (obecnie Szkoła Główna Handlowa). Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk ekonomicznych, a w 1990 tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych. Został profesorem w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.

Od 1963 do 1967 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W połowie lat 70. zaczął wydawać dzieła zebrane Michała Kaleckiego. W 1980 związał się z „Solidarnością”. W latach 1989–1991 był ministrem-kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W okresie 1992–1993 zajmował urząd ministra finansów w rządzie Hanny Suchockiej. W latach 1989–2001 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego (przystąpił do powstałego w 1990 Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna[3]), I i II kadencji z listy Unii Demokratycznej i III kadencji z listy Unii Wolności. W 2001 nie ubiegał się o reelekcję, od 2005 przez kilka lat zasiadał we władzach Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego oraz rady naukowej Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, a także przewodniczący rady naukowej INE PAN[4].

W 2010 prezydent RP Lech Kaczyński powołał go na członka Narodowej Rady Rozwoju[5]. 12 października tego samego roku został doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego ds. ekonomicznych. Złożył dymisję z tej funkcji 20 grudnia 2013 w związku z powołaniem go przez prezydenta w skład Rady Polityki Pieniężnej[1], w której zastąpił Zytę Gilowską.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2015)[6]. W 1997 otrzymał Odznakę „Zasłużony dla Sanoka”[7][8].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b M.P. z 2014 r. poz. 38
  2. Absolwenci. liceum7.edu.pl. [dostęp 2018-01-16].
  3. ROAD i polityka czasu przełomu. femka.net. [dostęp 2013-10-27].
  4. Rada Naukowa. inepan.waw.pl. [dostęp 2013-10-27].
  5. Członkowie Narodowej Rady Rozwoju. prezydent.pl. [dostęp 2015-10-16].
  6. M.P. z 2015 r. poz. 964
  7. Kiedy obwodnica południowa?. „Tygodnik Sanocki”. nr 37 (305), s. 3, 12 września 1997. 
  8. Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 564, 2014. Sanok: Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Osiatyński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy