Jerzy Piłat (profesor)


Jerzy Piłat (profesor) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Piłat (ur. 19 sierpnia 1937 w Warszawie, zm. 18 września 2016 w Ostrowi Mazowieckiej) – polski inżynier budownictwa, profesor doktor habilitowany inżynier Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie budownictwa drogowego.

Życiorys | edytuj kod

W 1966 ukończył studia na Wydziale Komunikacji Politechniki Warszawskiej, uzyskał wówczas tytuł magistra inżyniera budowy dróg i lotnisk. Od 1967 pracował w Katedrze Chemii i Technologii Materiałów Budowlanych Politechniki Warszawskiej. Od 1968 prowadził ćwiczenia laboratoryjne, wykłady, seminaria i ćwiczenia z przedmiotów Inżynieria Produkcji Budowlanej oraz Inżynieria Komunikacyjna, stworzył programy nauczania tych przedmiotów. Wykładał również na studiach podyplomowych i doktoranckich. W 1976 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1995 habilitował się, a w 2000 został mianowany profesorem. Pracował w Zespole Drogowym pod kierunkiem prof. Włodzimierza Skalmowskiego, doc. Haliny Łopieńskiej i prof. Marii Kalabińskiej. Od 1986 prowadził badania nad wpływem wypełniacze na właściwości mieszanek mineralno-asfaltowych, następnie badał reologię lepiszczy modyfikowanych oraz ekologiczne technologie stosowane do budowy i utrzymania drogowych nawierzchni bitumicznych. Od 1996 do 2002 był prodziekanem Wydziału Inżynierii Lądowej, w latach 2002-2005 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Inżynierii Produkcji Budowlanej i Zarządzania. Od 2004 przez dwa lata był wiceprzewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Badawczego Dróg i Mostów, od 2005 kierował Zespołem Kompozytów Bitumicznych[1]. Prowadził badania nad materiałami stosowanymi w budownictwie drogowym i technologią nawierzchni drogowych.

Opublikował wiele felietonów naukowych, był współautorem książek z zakresu budowy dróg m.in. "Nawierzchnie asfaltowe", "Asfalty drogowe", "Technologia materiałów i nawierzchni asfaltowych" oraz podręczników akademickich i skryptów.

Współpracował z firmami przodującymi w budowie dróg i produkcji materiałów bitumicznych m.in. Orlen, Grupa Lotos, Strabag, Mostostal i Budimex. Jerzy Piłat otrzymywał liczne nagrody Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Ministerstwa Infrastruktury, a w 2014 został uhonorowany Nagrodą Naukową Politechniki Warszawskiej. Pod jego kierunkiem powstały 3 doktoraty i 120 prac dyplomowych, inżynierskich i magisterskich[2].

Pochowany na cmentarzy parafialnym w Ostrowi Mazowieckiej[3].

Członkostwo | edytuj kod

  • sekcja Materiały Budowlane i Inżynieria Komunikacyjna Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN;
  • wiceprzewodniczący Rady Naukowej IBDiM;
  • przewodniczący grupy specjalistycznej Komisji Aprobat Technicznych ITB;
  • przewodniczący Komisji Normalizacyjnej ds. Elementów do pokryć dachowych ITB;
  • członek Komisji Normalizacyjnej Budowa i utrzymanie dróg;
  • członek Komitetu Programowego Międzynarodowych Konferencji "Trwałe i bezpieczne nawierzchnie drogowe"
  • członek zespołu redakcyjnego kwartalnika "Drogi i Mosty"[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Wspomnienie zmarłych pracowników akademickich PW, Biuletyn Politechniki Warszawskiej 24 października 2016
  2. Wioletta Jackiewicz-Rek i Konrad Jabłoński, Pożegnanie profesora Jerzego Piłata 1937-2016, Drogownictwo 1/2017 s. 34-36
  3. nekrolog, Gazeta Wyborcza 20 września 2016
  4. Wspomnienie - Jerzy Piłat (1937-2016), Profesor Politechniki Warszawskiej, Drogi i Mosty 22 grudnia 2016
Na podstawie artykułu: "Jerzy Piłat (profesor)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy