Jerzy Romanow (1871–1899)


Jerzy Romanow (1871–1899) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Aleksandrowicz Romanow, ros. Георгий Александрович; (ur. 9 maja 1871 w Carskim Siele, zm. 9 sierpnia 1899 w Abbas-Tuman), wielki książę Rosji, od 1894 do śmierci cesarzewicz – następca tronu rosyjskiego.

Życiorys | edytuj kod

Był trzecim synem cara Aleksandra III i jego żony Marii Fiodorowny, córki króla duńskiego Chrystiana IX. Dzieci Aleksandra III, na jego osobiste życzenie, były wychowywane z największą możliwą prostotą. Po śmierci ojca jego starszy brat Mikołaj został carem, a Jerzy następcą tronu (brat Aleksander zmarł w dzieciństwie). Mógł to utracić, gdyby Mikołaj doczekał się męskiego potomka (kobiety nie mogły wówczas dziedziczyć tronu). Tej chwili jednak nie dożył. Był słabego zdrowia, chorował na gruźlicę. Wiele lat przebywał w gruzińskim uzdrowisku Abbas-Tuman (dziś: Bordżomi). Stan zdrowia nie pozwalał mu nawet na podróże na uroczystości rodzinne, nie wstąpił również w związek małżeński. Zmarł 9 sierpnia 1899 roku w wieku 28 lat.

Po jego śmierci następstwo tronu przeszło na jego młodszego brata Michała, który później na cześć Jerzego nazwał syna (z małżeństwa z Natalią księżną Romanowską-Brassowską).

Genealogia | edytuj kod

  1. właściwie: Zofia Dorota Wirtemberska.
  2. właściwie: Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern.
  3. właściwie: Maksymiliana Wilhelmina Maria Hessen-Darmstadt.
  4. właściwie: Maria Zofia Fryderyka Dagmara.
Na podstawie artykułu: "Jerzy Romanow (1871–1899)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy