Jerzy Służewski (żołnierz)


Jerzy Służewski (żołnierz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Służewski (ur. 18 kwietnia 1878 w Kole, zm. 12 czerwca 1920 w Charkowie) – żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej na wschodzie, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Aleksandra i Walerii z d. Kołodziejska[1]. Absolwent gimnazjum we Włocławku i kursów handlowych w Warszawie. Pracował jako kasjer w Domu Handlowym w Warszawie.

Od 1915 przebywał na terenie Rosji gdzie wstąpił w szeregi Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1919 jako pracownik konsularny na terenie Rosji bolszewickiej[1].

W maju 1920 został aresztowany w Charkowie i rozstrzelany przez bolszewików. Za działalność w POW został odznaczony pośmiertnie Orderem Virtuti Militari[1].

Był żonaty. Nie miał dzieci[1].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Polak (red.) 1993 ↓, s. 193.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 stycznia 1923 roku, s. 1-3.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jerzy Służewski (żołnierz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy