Jerzy Siemiginowski-Eleuter


Jerzy Siemiginowski-Eleuter w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jerzy Siemiginowski-Eleuter Jan III Sobieski pod Wiedniem.

Jerzy Siemiginowski-Eleuter (ur. ok. 1660 we Lwowie, zm. 1711 tamże) – polski malarz.

Prawdziwe nazwisko Szymonowicz, był najprawdopodobniej synem lwowskiego malarza Jerzego Szymonowicza. Około 1684 zmienił nazwisko na Eleuter (gr. wolny). Przez króla Jana III Sobieskiego został nobilitowany[1]. W 1701 za pieniądze adoptowała go rodzina Siemiginowskich.

Dzięki wsparciu Jana III Sobieskiego studiował malarstwo we Włoszech i Francji. W 1682 otrzymał nagrodę rzymskiej Akademii św. Łukasza i został jej członkiem. Otrzymał również papieski Order Złotej Ostrogi[2].

Około 1684 powrócił do Polski i pracował przede wszystkim dla króla Jana III Sobieskiego i jego następcy Augusta II.


Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Siemiginowski-Eleuter (Szymonowicz), www.artyzm.com [dostęp 2017-11-24] .
  2. Joanna Olkiewicz: Opowieści o Włochach i Polakach. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1979, s. 240

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Siemiginowski-Eleuter" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy