Jerzy Włosiński


Jerzy Włosiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 14 maj 2020. Od tego czasu wykonano 6 zmian, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Mieczysław Włosiński (ur. 19 maja 1943 w Krakowie) – pułkownik Sił Zbrojnych PRL, w latach 1981–1983 członek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Stanisława i Heleny[1]. Ukończył szkołę podstawową oraz liceum ogólnokształcące w Bochni.

Służba wojskowa | edytuj kod

W 1961 rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Absolwent Oficerskiej Szkoły Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (1964) oraz Akademii Sztabu Generalnego (1972). Od 1978 był szefem sztabu i zastępcą dowódcy 14 Mazurskiej Brygady Wojsk Obrony Wewnętrznej w Olsztynie. Od 1981 dowódca 1 Mazowieckiej Brygady Wojsk Obrony Wewnętrznej w Górze Kalwarii. W latach 1981–1983 był członkiem Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. W 1989 został zastępcą szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

Od 1962 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję sekretarza POP PZPR i członka Komitetu PZPR w Wojskach Obrony Wewnętrznej.

Po przejściu na emeryturę był działaczem Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego. Pełnił funkcję prezesa koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w Górze Kalwarii.

Awanse | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jerzy Mieczysław Włosiński. Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych b. PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2017-11-19].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jerzy Włosiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy