Jewgienij Azarow


Jewgienij Azarow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jewgienij Aleksandrowicz Azarow (ros. Евгений Александрович Азаров, ur. 20 listopada 1914 we wsi Wołfino obecnie w rejonie głuszkowskim w obwodzie kurskim, zm. 26 stycznia 1957 w Puszkino) – radziecki lotnik wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys | edytuj kod

Dzieciństwo i młodość spędził w Prokopjewsku, gdzie skończył 7 klas szkoły, pracował jako ślusarz w cukrowni, ukończył technikum traktorowe. Od 1935 służył w Armii Czerwonej, w 1938 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Charkowie, 1939-1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią jako pilot I-153. Od 22 czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami jako pilot 153 pułku lotnictwa myśliwskiego, od lipca 1941 440 pułku lotnictwa myśliwskiego, w którym został dowódcą klucza i zastępcą dowódcy eskadry, od lutego 1942 dowodził eskadrą w 19 (potem: 179 gwardyjskim) pułku lotnictwa myśliwskiego. 15 sierpnia 1941 odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w walce powietrznej. Od 1942 należał do WKP(b). W 1944 walczył w składzie 6 Armii Powietrznej 1 Frontu Białoruskiego. 21 lipca 1944 w walce powietrznej w okolicach Siedliszcza staranował swoim Ła-5 samolot wroga i wyskoczył na spadochronie. Do sierpnia 1944 wykonał 339 lotów bojowych i stoczył 101 walk powietrznych, w których strącił osobiście 8 i w grupie 7 samolotów wroga. Łącznie podczas wojny wykonał ponad 400 lotów bojowych, odnosząc 13 zwycięstw osobiście i 7 w grupie. Był ośmiokrotnie ranny. W kwietniu 1946 w stopniu majora został zwolniony do rezerwy ze względu na stan zdrowia.

Odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jewgienij Azarow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy