Joanna Domaszewska


Joanna Domaszewska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joanna Helena Domaszewska ps. Hanka, Aśka (ur. 6 lipca 1925 w Lesku, zm. 12 października 2020 we Wrocławiu[1]) – oficer AK, łączniczka, kurierka NIE, po wojnie artystka, rzeźbiarka.


Życiorys | edytuj kod

Wychowywała się pod Lwowem we wsi Stare Sioło. W szkole należała do drużyny Orląt Lwowskich, W 1939 organizowała wraz z koleżankami pomoc dla ukrywających się przed władzą radziecką. Po wkroczeniu Niemców na ziemie wschodnie w 1941 wstąpiła do ZWZ. Działała jako kolporterka prasy i łączniczka. Pracowała w Instytucie Beringa we Lwowie jako karmicielka wszy. Podczas akcji Burza była łączniczką między oddziałami stacjonującymi we Lwowie a Zgrupowaniem AK w Starym Siole. Wielokrotnie przechodziła przez front niemiecko-rosyjski. Po wkroczeniu sowietów została łączniczką w stopniu chorążego organizacji NIE ze Zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość i była poszukiwana zarówno przez NKWD, jak i UPA. Rozkazem Nr 1 Dowódcy Obszaru AK z 10 V 1945, na wniosek Komendanta Inspektoratu Bóbrka „NIE”, 10 maja 1945 została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari[2]. Order został potwierdzony przez ZBoWiD w 1989.

W trakcie wojny ukończyła szkołę plastyczną, a po zakończeniu wojny rozpoczęła studia w PWSP w Katowicach pełniąc wciąż funkcję łączniczki. Poszukiwana przez UB wyjechała do Wrocławia gdzie kontynuowała naukę. Dyplom obroniła w 1952, w tym też czasie (od 1949) była młodszym asystentem na wydziale Rzeźby Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych we Wrocławiu[2]. Po ukończeniu studiów, wciąż prześladowana za działalność konspiracyjną, przeniosła się do Nysy, gdzie pracowała w Ognisku Plastycznym. W latach 70 wróciła do Wrocławia i pracowała w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej. Wykonała szereg rzeźb, tablic upamiętniających oraz pomników, które znajdują się w Opolu, Nysie, Wrocławiu, Częstochowie i Zielonej Górze. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.

W 2001 została mianowana podporucznikiem, a w 2003 awansowała na stopień porucznika[2].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Joanna Domaszewska : Nekrologi. nekrologi.net. [dostęp 2020-10-14].
  2. a b c d e f g h i j k l m Elżbieta Zawadzka (red.): Słownik Biograficzny Kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari. Toruń: Archiwum i Muzeum Pomorskie ak i Wojskowej Służby Polek, 2004, s. 146-148. ISBN 83-88693-03-4.
  3. Uroczystości z okazji 215. rocznicy ustanowienia Orderu Wojennego Virtuti Militari. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, 2007-06-17. [dostęp 2013-05-31].
  4. M.P. z 2007 r. nr 59, poz. 678
  5. M.P. z 1995 r. nr 65, poz. 725.
  6. a b c d e f g h Antoni Lenkiewicz: Polacy na przełomie XX i XXI wieku. T. 5. 2003. s. 29
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Joanna Domaszewska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy