Joanna I z Nawarry


Joanna I z Nawarry w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joanna z Nawarry (ur. 14 stycznia 1273 w Bar-sur-Seine, zm. 2 kwietnia 1305 w Vincennes) – królowa Nawarry i hrabina Szampanii 1274-1305, królowa Francji 1285-1305.

Była córką Henryka I Grubego i Blanki, córki Roberta I, hrabiego d'Artois. Po śmierci ojca w 1274 r. odziedziczyła Szampanię i Nawarrę. W okresie małoletności regencję w jej imieniu sprawowała matka. W wieku jedenastu lat, 16 sierpnia 1284 r., została wydana za następcę tronu francuskiego, przyszłego Filipa IV. W wyniku tego małżeństwa Filip został królem Nawarry, jako Filip I, a królestwa Francji i Nawarry aż do 1328 r. łączyli wspólni władcy z dynastii Kapetyngów. Po śmierci teścia, króla Filipa III Śmiałego, Joanna została królową Francji.

Potomstwo | edytuj kod

Joanna I z Nawarry Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Joanna I z Nawarry" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy