Joanna de Penthievre


Joanna de Penthievre w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joanna (ur. 1319, zm. 10 września 1384), hrabina de Penthievre, księżna Bretanii, jedyne dziecko Gwidona, hrabiego de Penthievre, młodszego brata księcia Bretanii Jana III, i Joanny, córki Henryka IV, pana d'Avaugour.

Życiorys | edytuj kod

4 czerwca 1337 r. poślubiła w Paryżu Karola de Blois (1319 - 29 września 1364), syna Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Małżonkowie mieli razem trzech synów i dwie córki:

W 1341 r. zmarł książę Jan III. Nie pozostawił po sobie potomstwa wskutek czego doszło do wojny o sukcesję bretońską. Zbiegła się ona z początkiem wojny stuletniej między Anglią i Francją. Joanna i jej mąż zyskali poparcie króla Francji Filipa VI (wuja Karola de Blois), natomiast Anglicy poparli Jana de Montfort, młodszego brata przyrodniego ojca Joanny. Wojna trwała przez ponad 20 lat. W 1364 r. Karol zginął w bitwie pod Auray. Rok później Joanna, na mocy traktatu w Guérande, zrzekła się praw do Bretanii na rzecz Jana V, syna Montforta.

Od śmierci ojca w 1331 r. była suo iure hrabiną Penthievre.

Zmarła w 1384 r.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Joanna de Penthievre" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy