Johann Jakob Brucker


Johann Jakob Brucker w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johann Jakob Brucker (ur. 22 stycznia 1696 w Augsburgu, zm. 26 listopada 1770 w Augsburgu) – niemiecki historyk filozofii.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył uniwersytet w Jenie. W 1723 roku został ministrem w Kaufbeuren. W 1731 roku obrano go członkiem Pruskiej Akademii Nauk, po czym został starszym ministrem w Kościele św. Ulryka w Augsburgu. Zmarł w 1770 roku.

Dzieła | edytuj kod

Historia critica philosophiae, 1742

Najbardziej znanym dziełem Bruckera jest Historia critica philosophiae, pierwsza tak systematyczna i obszerna (5 tomowa) praca w czasach nowożytnych o historii filozofii. W której autor dokonał podziału filozofii na trzy okresy:

Inne dzieła Johanna Jakoba Bruckera to:

  • Tentamen Introductionis in Historiam Doctrinae de Ideis
  • Historia Philosophicae Doctrinae de Ideis
  • Otium Vindelicum
  • Kurze Fragen aus der philosophischen Historiae
  • Pinacotheca Scriptorum nostra aetate litteris illustrium
  • Ehrentempel der deutschen Gelehrsamkeit
  • Institutiones Historiae Philosophicae
  • Miscellanea Historiae Philosophicae Litterariae Criticae olim sparsim edita
  • Erste Anfangsgründe der philosophischen Geschichte

Przypisy | edytuj kod

  1. LeoL. Catana LeoL., The Historiographical Concept ’System of Philosophy’: Its Origin, Nature, Influence, and Legitimacy, Leiden: Brill, 2008, s. 22-23 .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Johann Jakob Brucker" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy